Kaplica parkowa. Położona przy wschodnim obrzeżu parku. Murowana, z kamiennych bloków. Wzniesiona w pierwszym dziesięcioleciu XX w. według wykonanego w 1899 r. projektu architekta Karla Grossera; neogotyk, neorenesans. Wnętrze otwarte na zewnątrz arkadami wspartymi na dwóch kolumnach. We wnętrzu kaplicy rzeźbiarska grupa Św. Rodziny.
Stan zachowania: średni.
Zalecenia konserwatorskie:
Wskazane wpisanie kaplicy do rejestru zabytków, jako integralna część zespołu pałacowo-uzdrowiskowego.
Do zachowania:
— bryła budowli, dach,
— wykrój arkadowych otworów wnęki,
— kolumny i fronton w kształcie łuku Tudorów,
— umieszczona wewnątrz kaplicy rzeźba przedstawiająca grupę Świętej Rodziny,
— wymagane oczyszczenie kamiennej struktury elewacji oraz rzeźby
wewnątrz kaplicy.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
więcej
