Kamienica "Pod Gwiazdą"

Jest to jeden z najokazalszych i najlepiej zachowanych barokowych domów mieszczańskich w środkowej i północnej Europie. Kamienica ta najlepiej reprezentuje typ toruńskiej kamienicy patrycjuszowskiej okresu baroku, tak charakterystycznego dla północnej Europy, a bogato zdobiona fasada stiukowymi ornamentami roślinnymi jest najlepszym przykładem toruńskiego typu zdobnictwa barokowego.
Ozdoba wschodniej pierzei Rynku zachwyca nas bogato zdobioną żółtą fasadą ze stiukowymi ornamentami o motywach kwiatów i owoców. W ten sposób przebudował kamienicę bogaty kupiec, późniejszy burmistrz, Jan Zöbner w roku 1697, jak wskazuje data w kartuszu herbowym na szczycie. Takie właśnie motywy zdobnictwa fasad kamienic wyróżniają toruńską sztukę barokową, która poprzez wpływy włoskie wytworzyła własny styl.
Wcześniej jednak, w roku 1495, właścicielem kamienicy był znany włoski humanista, dyplomata, poeta, wychowawca synów króla Kazimierza Jagiellończyka, Filippo Buonaccorsi, zwany Kallimachem. Łączyły go też więzi przyjaźni z rodziną Koperników.
Jak większośc toruńskich kamienic, tak i ta powstała jeszcze w średniowieczu, w 2. poł. XIII w., w stylu gotyckim.
Obecnie Kamienica mieści Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu, ale wejść warto też ze względu na zachowane oryginalne barokowe wyposażenie wnętrza, z m.in. wspaniałymi polichromiami i drewnianymi kręconymi schodami z postacią rzymskiej bogini Minerwy i lwem. Bogato rzeźbiony portal z okazałą bramą drewnianą poprzedzało dawniej duże przedproże, zlikwidowane, jak w większości kamienic toruńskich, w XIX wieku.

Źródło:

http://www.turystyka.torun.pl/index.php?strona=192&jezyk=1&back=1