Górny Młyn

Zabytkowy młyn wodny (zwany też Nagórnym) posadowiony jest nad kanałem Trynka. Ten ciek wodny do połowy XVIII wieku zwany jeszcze Ossą, przypisywany jest Mikołajowi Kopernikowi, wytyczającemu jego przebieg, w związku z brakami wody w grudziądzkim grodzie. Jako że na Trynce u ujścia posadowiono kolejny młyn zwany Dolnym, siłą rzeczy położony wyżej zwie się Górnym. Pierwsze wzmianki o młynie datują się ok. roku 1515, natomiast oprócz młyna znajdował się tu także folusz wodny, dający w początkach XVII w 10 florenów dochodu na rok a także (w zależności od potrzeb jak i stanu wody w kanale) piła do tarcia drewna. Po "szwedzkim potopie" w roku 1664 obiekt był zrujnowany.
W latach 80-tych XIX, wraz z poprawą komunikacji (most na Wiśle) oraz lepszą koniunkturą gospodarczą, nastąpiła przebudowa młyna w kształcie jaki znamy współcześnie. Po roku 1922 a także krótko po wojnie mieścił się tutaj zakład młynarski "Zwoliński i Gronwałd Górne Młyny".
W latach 50-tych XX w. młyn zamknięto zaś obiekt zamieniono na magazyny.
Tuż przed nowym millenium otwarto lokal pn "Młyn Wolanda a zaraz po nim, salon gier. I jedno i drugie trwało ledwie chwilę.
W roku 2006 obiekt stał się własnością Krzysztofa Mielewczyka, który zamierzał wyremontować obiekt i urządzić w nim hotel z restauracją. Potencjalny inwestor nie dostrzegł, iż w międzyczasie że p. Izabela Fijałkowska, miejski konserwator zabytków w Grudziądzu, dokonała z dniem 19 marca 2008 r wpisu do rejestru zabytków. Właściciel zrezygnował wówczas z inwestycji, zaś jego śmierć w wypadku śmigłowcowym w wrześniu 2013 r., postawiła pomysł na obiekt w sytuacji patowej.