Wieża wodna

Obiekt powstał wg projektu architektów Emila i Georga Zillmannów. Był zbudowany dla nowopowstałych zakładów cynkowych (huta Uthemanna), należących do koncernu Georg von Giesches Erben, jako recepta na potrzeby zaopatrzenia w wodę. Wybudowano ją na najwyższym wzniesieniu w pobliskiej wsi Dąbrówka Mała-Borki. Woda była pompowana z rzeki Brynicy, na brzegu której znajdowała się stacja pomp.

Pełniła swoje funkcje do lat 50. XX wieku, kiedy to zakład zaczął pobierać wodę z rzeki Przemszy w Niwce. Później znajdowała się w budynku wieży wytwórnia śrutu ołowianego.

Przemysłowa wieża ciśnień, o konstrukcji żelbetowej, zbudowana na planie okręgu o promieniu ok. 17 m, z wejściem od strony wschodniej. Bryła składa się z cokołu, smukłego, zwężającego się ku górze trzonu oraz części mieszczącej zbiornik wodny. Trzon oraz część zbiornikowa są ośmioboczne i przeprute prostokątnymi oknami. Z części ze zbiornikiem pasy muru przechodzą na trzon w formie zmodyfikowanych wykuszy. Część szczytowa nakryta hełmem na konstrukcji drewnianej. Wnętrze pięciopoziomowe, poziomy wsparte na żelbetowych ramach. W partii cokołowej we wnętrzu rytm dziesięciu lizen (przypór) wzmacniających ściany. Wewnątrz kręte schody metalowe oraz półeliptyczny stalowy zbiornik na wodę. Wysokość wieży od posadowienia – 69,6 m.

Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH
W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012