†

Zespół klasztorny Benedyktynek

Zespół klasztorny, istniejący do 1656 r., znajdował się nieopodal Bramy Klasztornej (stąd jej nazwa), w kierunku dz. Mostu Piłsudskiego. Główne obiekty wchodzące w jego skład to: budynek klasztorny (położony nad samą Wisłą, ufundowany przez Krzyżaków w 1311 r., dla upamiętnienia zwycięstwa nad wojskami litewskiego księcia Witenesa pod Rastemborkiem / Kętrzynem), kościół Św. Ducha (stąd nazwa ulicy łącząca klasztor z Rynkiem Staromiejskim) i szpital. Kościół i szpital zbudowano wcześniej, ok. 1242 r. Sam szpital został objęty przez benedyktynki dopiero w 1415 r. Wg opisów kościół był jednonawowym budynkiem z wyodrębnionym prezbiterium od wschodu i z wieloboczną wieżą od zachodu. Od północy przylegały: zakrystia z emporą i dwie kruchty.
Zespół pełnił również funkcje obronne i był otoczony osobnymi murami, jednak poza obrębem murów miejskich, zapewniając w ten sposób dodatkową przeszkodę dla atakujących miasto od kierunku zachodniego. Dodatkowo wieża kościoła św. Ducha pełniła również funkcje baszty obronnej.
Wszystkie zabudowania klasztorne zostały zburzone w sierpniu 1656 przez Szwedów, którzy po zajęciu miasta - w ramach przebudowy umocnień - likwidowali wszelkie budowle znajdujące się po zewnętrznej stronie murów obronnych.