Rynek 14

Przy południowej pierzei Rynku pod obecnym numerem 14 zachował się do dnia dzisiejszego mieszczański dom mieszkalny z XVII w., który jako jedyny przetrwał pożar maista z 1874 roku, jednak po tym zdarzeniu obniżono jego dach.
Powstał on w latach 1640 - 1650 i prawdopodobnie łączy się z budową kościoła parafialnego. Dom zbudowany został z wapienia łupanego, natomiast wszystkie zabytkowe sklepienia zostały wykonane z cegły. Dom jest dwutraktowy, dwudzielny, z długą sienią. Składa się z czterech pomieszczeń, po dwa z każdej strony. Charakter reprezentacyjny posiada sień i świetlica. Wrażenie takie odnosi się poprzez widok sklepień w tych pomieszczeniach.
Uroku świetlicy i sieni dodają także profilowane wsporniki i kamienne obramowania drzwi. Ponadto w sieni zachowały się fragmenty dekoracji o ornamencie roślinnym, przedstawiające wianki i liście. Na szczególną uwagę zasługują piwnice domu mieszkalnego, a szczególnie piwniczne sklepienie. Są to sklepienia kolebkowe, tyle że o rzucie odwrotnym, niż rzut parteru.