Konopnickiej 24a

"Mój nieżyjący już ojciec, który miał czworo rodzeństwa, nazywał się Dietrich Karl Hermann Rückert.
Po ukończeniu szkoły, od 14. roku życia, uczył się zawodu budowniczego okrętów w stoczni w Wismarze.
Mój dziadek nazywał się Karl Otto Rückert i był wówczas w Stargardzie mistrzem piekarskim z własną piekarnią i bardzo dużą kamienicą w centrum miasta. Jego ojciec również wcześniej był tam mistrzem piekarskim.
Moja babcia, Anna Rückert, pracowała w piekarni jako sprzedawczyni i rozwoziła pieczywo zaprzęgiem konnym. Jej panieńskie nazwisko to Gaebel, a pochodziła z majątku ziemskiego na wsi w okolicach Stargardu. Niestety nie znam dokładnej nazwy miejscowości, w której znajdował się ten majątek.
Moi dziadkowie dwukrotnie uciekali podczas II wojny światowej. Najpierw wraz z dziećmi uciekli do Meklemburgii i tam ponownie założyli piekarnię. Niestety, nie przetrwała ona długo – gdy przybyli tam rosyjscy żołnierze i zmienił się ustrój polityczny, zostali wywłaszczeni. Niedługo przed budową muru uciekli na zachód.
Okres życia mojego ojca na Pomorzu wywarł ogromny wpływ na całe moje dzieciństwo i dzieciństwo mojego rodzeństwa (mam czworo).
Z przyjemnością słuchałam opowieści ojca o jego szczęśliwym dzieciństwie u dziadków ze strony matki, na wsi, jak również o jego radosnych czasach szkolnych, które często zamiast w szkolnej ławce odbywały się nad jeziorami i na łonie przyrody.
Ale w mojej pamięci są również te straszne historie – liczne traumatyczne przeżycia moich przodków, którzy w wyniku wojny stracili wszystko i którzy ostatecznie, jako uchodźcy, musieli mieszkać na sianie nad chlewem w wiosce niedaleko Münsteru – miejscu, w którym od 35 lat żyję szczęśliwie."

Żródło FB Judith Backhaus

(W.S)