Kościół św. Mikołaja

Parafia Kidów w latach 1325-7 r. należała do dekanatu Irządzkiego a jej pleban Paweł zwany Pawełkiem (Paulus, Paulusius) płacił na świętopietrze 2 skojce i 8 denarów. W 1440 r. kiedy właścicielem wsi był Jan Granowski stał w Kidowie kościół murowany pw. Wszystkich Świętych. Pleban posiada własne pola i łąki oraz dziesięcinę z Wilkowa w parafi Irządze. Kmiecie oddawali dziesięcinę prebendarzowi w Moskarzewie . Do parafii należała wieś Przychody, która dawała dziesięcinę do klasztoru św. Andrzeja w Krakowie, a potem drogą zamiany biskupowi. W końcu XVI w. Kidów należał do Wojciecha Padniewskiego, który pobierał dziesięcinę z Kidowa, Siadczy, Solcy i Przychodów.W 1612 r. Stanisław Padniewski fundując kolegiatę pilicką zapisał probostwo Kidów z polami, przyległościami i dziesięcinami jako uposażeniem archidiakona pilickiego. Parafia należała do dekanatu wolbromskiego. W tym czasie wzniesione zostały zabudowania parafialne, między innymi dom parafialny, dom proboszcza i wikarego.



W 1782 r. wizytator kościołów w Krakowskiem, ks. Kochański, kanonik sandomierski, zanotował, że



nowy murowany kościół w Kidowie, w dekanacie lelowskim, stanął z fundamentów, kosztem Marji Józefy Sobieskiej, królewiczowej polskiej J.dziedziczki i pani na Pilczy w 1735 r. że dotąd jest nie konsekrowany, jednak ma dawny tytuł Wszystkich Świętych, lecz odpust bywa na św. Mikołaj.



Wg Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego kościół murowany ufundowany został w roku 1742. Zbudowany został jednak po 2 grudnia 1747 r .Wówczas to wizytujący Kidów ks.dziekan Karwat zanotował,że



Wiele najeżałoby przy tym kościele zreformować, ale ponieważ budowla prawie że się wali, zaś Najjaśniejsza Dziedziczka zamierza przebudować z muru świątynię (de muro reaedificare intendat), zaś na ten cel ks. archidjakon daje roczny dochód, przeto należy tąż Najjaśn. Kolatorkę prosić, aby z swej pobożności raczyła zapobiec ruinie kościoła i zamiar swój doprowadziła do skutku.



W roku tym nie było w Kidowie szkoły parafialnej. Lekcje dla kilku uczniów prowadził organista Józef Abramowski. Dziedziczką i kolatorką była czas wówczas Maria z Wesslów Sobieska. Świątynia powstała z pod nadzorem Mikołaja Etehona. Do nawy przylegała kamienna zakrystia pokryta gontem.



Kościół jest jednonawowy, na planie krzyża,w którego ramionach znajdują się dwie kaplice. Od strony północnej znajduje się boczna kruchta. Po południowej stronie, przy prezbiterium, mieści się kaplica o dwóch oknach. W niej stoi ołtarz św. Franciszka, Po drugiej stronie kaplica z ołtarzem Pana Jezusa na krzyżu (rzeźba). Prezbiterium zakończone absydą. W 1881 r. Ks. Szumański przedłużył nawę od pilastra do głównego wejścia czyli o cztery okna z wieżą i dzwonnicą a w następnym roku zainstalował organy. Świątynia została konsekrowana przez biskupa kieleckiego Tomasza Kulińskiego. Na kolejną rozbudowę kościół czekał do 1938 r. Po wojnie kościół odnowiono i wyremontowano.