Wnętrze

Najprawdopodobniej jeszcze za czasów pogańskich na Górze Chełmskiej znajdowała się jakaś forma kultu religijnego, ale co do tego jak on wyglądał zdania się podzielone. Historia pisana tego miejsca zaczyna się w 1214 roku, gdy o tym miejscu w jednym z wystawionych dokumentów wspomina książe Bogusław II (fakt ten oznaczał, że już wtedy Góra Chełmska była ważnym punktem orientacyjnym dla ówczesnych mieszkańców). Rok później, w 1215 roku, powstała pierwsza kaplica na Górze Chełmskiej. Zbudowali ją Norbertanie z Białoboków, koło Trzebiatowa (dziś obok istniejącej na Górze kaplicy jest kamienny zarys tej właśnie, trzynastowiecznej świątyni). Od 1278 roku patronat nad nią objęły koszalińskie cysterki. Jakiś czas potem do kaplicy trafił obraz Matki Boskiej, który w krótkim czasie zasłynął cudami i łaskami. Obraz - lub figurka jak uważają niektórzy - miał zostać wyrzucony przez Bałtyk na brzeg, co oczywiście odczytano jako cudowny znak od Boga. Znacznie bardziej prawdopodobne jest jednak to, że wizerunek ten był przewożony na którymś ze statków, który zatonął. Bardzo szybko ten ośrodek maryjnego kultu zyskał na rozgłosie, a prawdziwym przełomem dla jego funkcjonowania były decyzje, gdy najpierw papieża Grzegorza XI, a potem Bonifacego IX, którzy nadali mu przywileje odpustowe. Od 1427 roku 15 sierpnia, czyli w dniu odpustu, procesja pielgrzymkowa wyruszała z Koszalina, idąc od kaplicy świętej Gertrudy do maryjnego sanktuarium na Górze Chełmskiej.
Ci co przybywali na uroczystości z bliższych i dalszych stron mogli liczyć w Koszalinie na profesjonalne przyjęcie. Dach nad głową i medyczną opiekę znajdowali w pięciu przytułkach szpitalnych prowadzonych przez cysterki. Do Koszalina, a potem na Górę Chełmską, przybywali pielgrzymi z miast nadbałtyckich, całego Pomorza, a nawet z Rzymu. Liczyli oni na uzdrowienia, odpuszczenia najcięższych grzechów i obdarowanie łaskami. O znaczeniu maryjnego sanktuarium w tamtym czasie świadczy fakt, że znalazło się ono w wykazie najważniejszych europejskich tras pielgrzymkowych, który ukazał się drukiem w 1380 roku. Góra Chełmska znalazła się obok takich miejsc pielgrzymkowych jak Jerozolima, Rzym, Santiago de Compostela. Podkoszalińskie sanktuarium zostało też naniesione na mapę dróg pielgrzymkowych do Rzymu wydanej w roku 1500. Ruch pielgrzymkowy ustał w 1544 roku, po śmierci ostatniego biskupa katolickiego Erazma Manteuffla. Z obawy o odnowienie się kultu maryjnego ewangelicki biskup książe Kazimierz nakazał rozebrać kaplicę w 1592 roku. Kult maryjny powrócił tu dopiero po 1989 roku, gdy na fali zmian politycznych miasto przekazało ten teren Kościołowi katolickiemu, a ten przekazał go siostrom szenstackim, które stworzyły tu Sanktuarium Matki Boskiej Trzykroć Przedziwnej. Ukoronowaniem tych zmian był dzień 1 czerwca 1991 roku, gdy Jan Paweł II poświęcił dopiero co wybudowaną kaplicę, tuż obok fundamentów tej dawnej.
Źródlo

http://www.gk24.pl/