Chopina 1

Około połowy XIX wieku pierwotna działka obejmowała rozległy obszar pomiędzy ulicami Krakowskie Przedmieście a Okopową. Do końca XIX wieku nie był to teren intensywnie zabudowany. W 1863 roku na owej posesji znajdował się drewniany dom pod gontem, wśród rozległych ogrodów i w sąsiedztwie obszaru zwanego Cegielnisko. Należał on do Ludwiki Chlipalskiej. W 1863 roku właścicielami byli już Antoni Chlipalski i Leon Terlecki. W tym czasie funkcjonowała na tyłach murowana parterowa oficyna przykryta dachówką, a w tylnej części domu mieściła się piekarnia. W 1871 roku wystawiono parterowy, niski dom kryty blachą. Pod koniec XIX wieku działka została podzielona wzdłuż na dwie części. Na pierwszej z nich Kazimierz Piaszczyński wystawił dwupiętrową, płytką kamieniczkę. Zaś właściciele drugiej części – Bolesław i Konstancja Rachalewscy – wystawili około 1890 roku jednopiętrową kamienicę z dwiema murowanymi oficynami oraz drewnianą zabudową gospodarczą. W 1907 roku Piaszczyński po odkupieniu od Rachalewskich ich części, przywrócił posesji pierwotną przestrzeń, a następnie odsprzedał ją Moszkowi Mincmanowi. W latach 1908–1910 została wybudowana na miejscu wcześniejszej zabudowy okazała, pięciokondygnacyjna kamienica narożna o bogatym, eklektycznym detalu architektonicznym. W 1910 roku miał miejsce podział działki na małe parcele budowlane z jednoczesnym wydzieleniem gruntu pod nowo trasowaną ulicę Chopina oraz przecznice, tj. Hipoteczną i Sądową. W tym samym roku nieruchomość stała się własnością Aleksandra i Stanisławy Rabów, którzy sprzedali ją w 1912 roku Edwardowi i Eugenii Leonowiczom. W 1918 roku spadkobiercami po Leonowiczach zostały ich dzieci: Jan, Maria, Tadeusz i Zofia. W 1930 roku kamienica była już własnością Apolonii Kosieckiej, która w 1935 roku przeprowadziła kapitalny remont budynku wg projektu inżyniera Jerzego Chylewskiego. Wówczas to usunięto eklektyczny detal i nadano kamienicy cechy modernizmu z elementami funkcjonalizmu oraz wymieniono balkony na fasadach. Po II wojnie światowej nieruchomość upaństwowiono i przekształcono parter na sklep. Po 1950 roku zostało zlikwidowane wejście od strony ulicy Krakowskie Przedmieście. W 1990 roku zakupili ją Lechosława i Jerzy Cybulscy, a następnie Krystyna Buchlińska i Dariusz Baran. W 1992 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. Rok później przeprowadzono generalny remont kamienicy. Wymieniono tynki i nawierzchnię podwórza, przeprowadzono roboty malarskie na zewnątrz i wewnątrz, parter zaaranżowano na sklep i firmy.
teatrnn.pl