†

Prosektorium Miejskie

Na początku XX w., w związku z fatalną sytuacją zdrowotną miasta, grono społeczników czyniło szeroko zakrojone starania na rzecz zorganizowania w Łodzi wielospecjalistycznego szpitala miejskiego otwartego dla ubogiej ludności. Główną bolączką jeśli idzie o choroby, które gnębiły mieszkańców Łodzi stanowiły choroby zakaźne, które w okresach często szalejących epidemii zbierały swoje obfite żniwo. Taki projekt został wstępnie zaaprobowany przez magistrat, na czele którego stał wówczas znany rusofil, prezydent Władysław Pieńkowski. Jednak po zdławieniu porywów rewolucyjnych 1905 r. projekt poszedł w zapomnienie. Jakby na odczepne, w 1906 r., podczas kolejnej epidemii płonicy, magistrat "ugiął" się i przekazał środki na organizację pierwszego, liczącego raptem 40 łóżek "Miejskiego szpitala zakaźnego" w Łodzi przy ul. Łąkowej 32. Szpital ulokowano w starym drewnianym jednopiętrowym budynku mieszkalnym. i przydzielono mu etat dla tylko jednego lekarza. Szpital w takiej postaci działał do zakończenia I wojny światowej.