W roku 1885, przy ulicy Dzikiej postawił fabrykę z zamiarem wytwarzania tu rękawiczek wełnianych i jedwabnych Edward Bormann. Kiedy spółka z jego udziałem "Winkler, Gaertner, Bormann” ogłosiła upadłość, nadarzyła się wspaniała okazja zakupu fabryki na bardzo korzystnych warunkach, co natychmiast wykorzystał niejaki Naum Eitingon, człowiek niesamowicie przebiegły, a w interesach absolutnie bezwzględny. Urodził się w Rosji, Następnym krokiem tego bystrego przedsiębiorcy był zakup fabryki przy obecnej ulicy Sienkiewicza 82/84. Eitingon wymienił tam cały park maszynowy, wstawiając super wydajne maszyny do produkcji pończoch.
W latach 1923-27 zakłady rozbudowano. Uruchomiono przędzalnię bawełny, tkalnię, farbiarnię i wykańczalnię. Zakłady Eitingonów stały się po kryzysie lat 1929-1933 jednym z większych przedsiębiorstw włókienniczych w Łodzi. W okresie okupacji fabryka pozostawała pod niemieckim zarządem komisarycznym. Po wojnie fabrykę upaństwowiono jako Zakłady Dziewiarskie nr 3 im. Mariana Buczka, później Zakłady Przemysłu Pończoszniczego Zenit. W 2004 r. nastąpił proces prywatyzacji, bez zmiany profilu produkcji. W tej formie, firma jako Zakłady Przemysłu Pończoszniczego Zenit, działała do ok. 2007 r., kiedy przystąpiono do organizacji centrum biurowego.
