SIM Helenów

RUCH, fot. Siudecki, obieg rok 1951

do mag : Raczej 1961.

do PEŻ: Tak, datownik trochę rozmazany...

W tamtych latach Park nosił imię Bolesława Bieruta.

Park Ocalałych przy ul. Wojska Polskiego z Centrum Dialogu Edelmana;

To nie jest Rynek Bałucki. To jest tzw. plac targowy Jojny Pilcera przy ul. Łagiewnickiej (kamienica po lewej) pomiędzy ul. Wojska Polskiego a ul. Berlińskiego (domy na wprost po prawej).

do blaggio.: Dzięki, poprawione.

Narożnik ul. Franciszkańskiej i dawnej ulicy Jerozolimskiej.

Ta budowla nie ma nazwy ?

do Mariusz Brzeziński: Nie wiem, czy to nie jest czasem tzw. sztuczna grota. Muszę to jeszcze sprawdzić w jednym wydawnictwie.

do blaggio.: Groty parkowe właśnie tak budowano.

do Mariusz Brzeziński: To jednak nie jest sztuczna grota (takie określenie można spotkać w niektórych opisach Parku) a altana wymurowana z kawałków trawertynu (skała wapienna), nie z tufu wulkanicznego (jak podaje się gdzieniegdzie). Tutaj widzimy tył tej budowli, od drugiej strony ma dwa boki otwarte i rzeczywiście bliżej jej do altany niż do groty. Widać to na tym zdjęciu:

do blaggio.: Budowla ze sprowadzonej specjalnie skały (nietynkowana) imituje bardziej grotę niż drewnianą altanę parkową.

do Mariusz Brzeziński: Być może tak. Tutaj trudno do końca rozstrzygnąć. Napisałem to na podstawie tego, co znalazłem w książce "Ogrody nad Łódką" z serii "Parki i ogrody Łodzi". Altana tez może być, bo choć nie drewniana, to służyła do ochłody w cieniu, no i zapewniała szerszy widok na otoczenie niż kojarząca się z czymś raczej ukrytym pod ziemią grota.

"Przy tej ulicy" znaczy przy Nowomiejskiej (róg Nad Łódką) :-)

do blaggio.: Zakałapućkałem się. Dzięki za czujność:)

Łódź, Wojska Polskiego -

Ale chyba zdjęcie musi być wcześniejsze, np. z początku października 1939 r., bo w 1941 r. był to już teren getta, a tu na to nie wygląda. Nie widać też tramwajów, bo do początku listopada 1939 r. nie kursowały
Drewniak pierwszy z prawej stał na narożnej posesji pod dzisiejszym numerem 52 przy wylocie ul. Zielnej.

Wrzesień 1939

Napis na tabliczce "Przystanek KEŁ", więc zdjęcie przedwojenne, góra 1939. Nie ma żadnych oznak getta.

Wrzesień 1939 r.

do zeto: Może to jest właśnie jesień 1939, wtedy tramwaje w ogóle nie kursowały chyba do listopada (ludzie tłumnie idą chodnikami).

do blaggio.: Słuszna uwaga. Jest to prawdopodobne. Dodatkowo zamknięty sklep na rogu. Ale z drugiej strony przed wojną ludzie mniej jeździli tramwajami. Bilety były relatywnie drogie. Stąd na przykład wielu robotników szło do pracy na piechotę, np. ze Rzgowa, czy Chojen, do Rudy, do zakładów Horaka. Ktoś ze starszych przedstawiał taką relację cenową: 1 bilet = 4 bułki. Moja Babcia z Rudy jeździła do szkoły na ul. Wodną (obok szkoły salezjańskiej). W domu się nie przelewało. Dostawała pieniądze na bilety, ale b. często ze szkoły wracała pieszo.

do zeto: Mój ojciec ( rocznik 1917) przed wojną jeździł do szkoły we Włocławku na rowerze. A rower miał nie dlatego, że było to dobrych parę kilometrów, ale dlatego, że po drodze miał rozwiezienia w mieście mleko w dwóch bańkach. Inaczej by zasuwał piechotą. Komunikacja była droga.

do zeto: To, o czym piszesz na temat kosztów przejazdu, znam dobrze z opowiadań wuja, który jako uczeń mimo, że ojciec jego miał dobrze prosperujący sklep, musiał wybierać, czy kieszonkowe wydać na drugie śniadanie, czy na bilet tramwajowy. Oczywiście, to zdjęcie może być również przedwojenne. Ja sugerowałem się tym, że nie widać tu wozów tramwajowych, chociaż kursowały tu dwie linie, a dalej za Franciszkańską nawet trzy, więc może coś powinno byłoby jechać.
Przy okazji przyznam, że zaskoczyło mnie to, że tam za sklepem na rogu stały takie spore kamienice pod numerami od 19 do 25, których teraz nie ma. Chyba musiały zniknąć za czasów getta.

do ZPKSoft: Coś się psuje: ulice do zdjęcia przypisują się z pominięciem nazwy dzielnicy.

do blaggio.: Ja nic nie robiłam, bo Łódź omijam jako teren mi obcy.

do ZPKSoft: Pardon, ale ja tylko tak ogólnie zaanonsowałem problem licząc na jakąś podpowiedź, może da się z tym coś zrobić. Ale nie ma się co przejmować, nic wielkiego z tego powodu się nie dzieje.

do blaggio.: Miejmy nadzieję, że wszystko wróci do normy a obecny stan wynika z robienia np. wiosennych porządków. Może twórca nowego układu łódzkiego ładu się przyzna ;-)

do ZPKSoft: Może. A jak nie, to niech choć pomoże. To zdjęcie przypięte jest do ulicy Wojska Polskiego jako odrębnego obiektu od tego już istniejącego. Podmiana nie wychodzi, przypisanie do innej ulicy tez nie pomaga, bo znów dubluje następny obiekt. Pechowe zdjęcie.

do blaggio.: Sprawdź czy może być.

do ZPKSoft: Teraz jest OK. Dzięki :)

do blaggio.: Ulica była dwa razy dodana i to do tej drugiej wersji (bez dzielnicy) dodano zdjęcie. Fotkę przeniosłam a zdublowana ulica została usunięta. Całe szczęście, że było podana jaka to ma być dzielnica, bo tego to już bym nie wiedziała,

Zdjęcie wygląda tak, jakby było kolorowane?

Istnieje na 100% czarno-biała wersja pocztówki. O to czy wersje kolorowe były kolorowane czy też taka była jakość poligrafii pierwszej połowy lat 60-tych toczyliśmy już na forum spory. Opis pocztówki zawiera określenie "według fotografii barwnej..." , i słowo "według" wydaje się kluczowe. Nie znam się na technikach drukarskich, ale efekt zawsze był ten sam, pocztówki wydają się jakby były kolorowane.

Dopisałem kartkę do ul. Podrzecznej, gdzie już są inne wizerunki budynku, w którym mieściła się d. kawiarnia "Staromiejska"

do blaggio.: Jakość druku barwnego w latach 60. była bardzo mierna. Widać to na wielu widokówkach z tego okresu. Później było trochę lepiej, ale i tak w latach 80. niektóre polskie kartki drukowano w DDR i Bułgarii. I te ogląda się przyjemniej. Obecna jakość produkcji jest chyba porównywalna z tym co widzi się za granicami...

do PEŻ: Rzeczywiście, może to jest efekt użytej techniki drukarskiej. Nie znam się aż tak bardzo na na pocztówkach z tamtego okresu ale wydaje mi się, że chociaż jeszcze wtedy czarnobiałe były w przewadze, to kolorowane już wtedy chyba nie były w modzie. A podejrzenie nasunęła mi m.in. barwa tynku budynku z kawiarnią - moim zdaniem (moja pamięć sięga końca lat 60.) był on w kolorze beżowym, choć nie jestem pewien na 100%.

do blaggio.: A czarno-biała wersja już była zamieszczona wcześniej:

do PEŻ: Przyznam, że porównanie obu pocztówek tylko pogłębia wątpliwości... Czyżby, aż tak można było sknocić w druku dobre jakościowo zdjęcie? Niesamowite.

do blaggio.: Uważam, że podstawowe zdjęcie było czarno-białe, a potem nanoszono domyślne kolory. Inaczej sobie tego nie wyobrażam, kolorystyka była fantazyjna, a kontury obiektów rozmyte.

do PEŻ: Czyli jednak dochodzimy do wniosku, że zdjęcie jest kolorowane.