Ulica Borowa

Nie jestem przekonany, czy kiedykolwiek byl to kiosk spozywczy. Napewno ostatnia dzialalnosc prowadzona w obiekcie to byl handel czesciami samochodowymi(jako dzieciak kupowalem tam naklejki z herbami firm samochodowych). Kiosk stanal tam w latach 90-tych, a tak jak napisalem - w tamtym czasie byly trzy sklepy spozywcze na Manii: Owsiana 4, Owsiana 22 i rog Borowej i Grzybowej(pierwsze dwa budynki zostaly przebudowane nie do poznania, Borowa/Grzybowa to chyba obecnie punkt gastronomiczny).
Nie bylo na Manii kiosku Ruchu, po prase chodzilo sie do kioskow na Mireckim; jeden stal w rejonie przystankow autobusowych i tramwajowych przy skrzyzowaniu al.Unii i Srebrzynskiej, drugi zas na Srebrzynskiej pomiedzy wylotami Jeczmiennej i Jarzynowej. Nie bylo tez na Manii kiosku warzywnego; tu takze mieszkancy Manii chodzili na Mirecki - jeden kiosk byl(i wciaz jest!) przy supersamie na Perla, drugi(ktorego budynek takze przetrwal) byl na Srebrzynskiej prawie vis a vis kiosku Ruchu. Na poczatku byl to blaszak, z czasem wlasciciel postawil bialy, murowany kiosk, ktory wciaz tam stoi. Wowczas teren ten byl terenem przystankow zarowno tramwajow i autobusow, co zwiekszalo obroty w warzywniaku.
Dlatego nie jestem pewien, czy powyzszy kiosk byl kiedykolwiek kioskiem spozywczym.

do ViribusUnitis: Wydaje mi się, że wiedzę o tym przekazali mi kiedyś, ale kilkanaście lat wcześniej niż było zrobione to zdjęcie, mieszkańcy baraku obok.

Do Ewqa: Przypisałem docelowo...

do blaggio.: Aż mi się nie chce wierzyć, że te domy jeszcze istnieją. Myślałam, że baraki dawno zniknęły pod budowę jakiegoś osidla.

do Ewqa100: Powinny już chyba zostać objęte ochroną konserwatora zabytków :)

do Ewqa100: Mieszkania tam są bardzo małe, mają po ok. 20 m2. W każdym po dwa pomieszczenia. Mniejsze, do którego wchodzi się prosto z dworu, gdzie jednocześnie jest kuchnia, i obok pokój dwa razy większy z jednym oknem. Toalety są oddzielnie na zewnątrz. 12 lokali w takim baraku. Teraz niektórzy zajmują dwa takie mieszkania połączone ze sobą. Wyobraźmy sobie życie np. sześcioosobowej rodziny w takim mieszkaniu.
Po wojnie w innym miejscu wybudowano osiedle w takim samym celu, ale budynki murowane piętrowe, centralny korytarz, a po obu stronach jednoizbowe lokale o podobnej powierzchni, co powyżej. Nawet przedwojenne kamienice przeznaczone dla najmniej zasobnych rodzin miały podobny standard. I jeszcze do dziś nieliczni żyją w takich warunkach.