Drewniana, szerokofrontowa chałupa węgłowa, zbudowana w 1798 r., jest jedną z nielicznych XVIII-wiecznych chałup, w której nie zmieniono pierwotnego rozplanowania wnętrza i funkcji pomieszczeń. W jednym trakcie pomieszczone są w niej izba, przechodnia sień i komora. ściany o konstrukcji wieńcowej zbudowane są z bali sosnowych, zwęgłowanych na obłap z ostatkami. Całość przykryta dachem czterospadowym, pokrytym słomą schodkowo z okapem z dranic (tzw. szarem).
We wnętrzu, w izbie i komorze podłogi oraz sufity deskowane, w sieni sufit z kołków (dyli). Pułap izby wsparty belkiem z wyrokiem z rytą rozetą i datą „1798”. Urządzenia ogniowe wymurowane z kamienia wapiennego (opoki). W izbie trzon kuchenny z otwartym paleniskiem i kapą, piec ogrzewczy i chlebowy z zapieckiem. Gotowano tu na żelaznych „dynarkach” stawianych nad ogniem. W sieni komin słupowy z grubą i paleniskiem u podstawy.
Wolno stojące budynki gospodarcze w zagrodzie z Korytkowa Dużego pochodzą z dwóch miejscowości. Z Zagumnia translokowano, zbudowaną ok. 1870 r., drewnianą, trójdzielną stodołę. Budynek inwentarski (zw. oborą), zbudowany na pocz. XX w., pozyskano z Bukowskiego Przedmieścia (obecnie część Tarnogrodu). Oba obiekty przykryte dachem krytym słomą z szarem z dranic. Całość siedliska uzupełnia zlokalizowana przy bramie wjazdowej studnia z żurawiem i piwnica ziemna konstrukcji na sochę i ślemię, z dachem z kołków (dyli) pokrytych słomą i ziemią. W zainscenizowanym w narożu obejścia małym sadzie pasieka z ulami kłodowymi (stojącymi i leżącymi). Nawiązuje do niej wiszący na jabłoni mały ul kłodowy, tzw. wabik – do chwytania rojów pszczół.
Budynki gospodarcze i część ogrodzenia w zagrodzie z Korytkowa Dużego w dniu 11.10.2005 r. spłonęły na skutek podpalenia. W 2006 r. zostały odbudowane – są to więc rekonstrukcje historycznych obiektów. Źródło;
https://skansen.lublin.pl/pl/ekspozycja/roztocze/
