Złota 5

Po raz pierwszy w źródłach kamienica pojawiła się w 1518 r. Istniejący już wówczas dom murowany należał do sędziego ziemskiego chełmskiego Maciejowskiego, który postanowił przekazać go Stanisławowi Kuropatwie z Łańcuchowa. Po śmierci Stanisława nową właścicielką została wdowa po nim, określana w źródłach jako Kuropatwina i pozostawała nią do lat trzydziestych XVI wieku, kiedy to nieruchomość przeszła w posiadanie Mikołaja Piwo. Wkrótce kamienica stała się obiektem sporu pomiędzy właścicielem Mikołajem Piwo oraz księdzem Stanisławem Kuropatwą. Nie jest do końca pewne jak zakończył się ów konflikt, wiadomo natomiast, że już w 1536 r. nowym posiadaczem kamienicy został niejaki Ponkaliński. Aż do połowy XVI wieku żaden z właścicieli nie był w stanie zatrzymać nieruchomości na dłuższy czas. Dopiero w 1545 r. pojawiła się w źródłach nowa postać, która związała się z historią kamienicy na blisko trzydzieści lat. Osobą tą był nieznany bliżej z imienia szlachcic z rodu Ostrorogów. W jego ręku nieruchomość pozostawała najprawdopodobniej do 1575 r., kiedy to wzmianki źródłowe przywołują nazwisko nowych właścicieli, Samborzeckich.

http://teatrnn.pl/leksykon/artykuly/zlota-5-w-lublinie/