Aleja Warszawska

Będąca, ponieważ ta kopia barokowej, drewnianej bramy cmentarnej z Firleja (1814 r.) to część ogrodzenia. Obiektem głównym jest Lapidarium z ogrodzeniem (więc z bramą włącznie). Nie mam wpływu na wcześniejsze założenie obiektów w skansenie lubelskim.

Tak na marginesie, to nazwa tego obiektu powinna być - Brama cmentarna z Firleja (kopia).

do Nemezis: Poprawilem, nazwe obiektu i przypisanie. Mam pytanie na temat tego lapidaria. Czemu jest tam nazwa z ogrodzeniem kiedy tam niewidać źadnego ogrodzenia, opróć paru ogrodzonych grobów ?

do vetinari: To lapidarium położone jest w specyficznym miejscu, tarasowo na wysokim wzniesieniu. Ogrodzone jest fragmentarycznie w kilku miejscach. Poza tym jak pisałam sama kopia bramy wchodzi także w skład ogrodzenia jak większość zabytkowych obiektów. Czemu tak nazwali w Muzeum Wsi Lubelskiej, tego nie wiem. Wiem, że jest tak ujęte jako obiekt zabytkowy.

do vetinari: Jak uważnie się przypatrzysz na wielu zdjęciach jest ogrodzenie (drewniany płot) , który jednocześnie grodzi z terenem rzymskokatolickiego zespołu sakralnego tj. Plebania z Żeszczynki, Kościół z Matczyna i Spichlerz podcieniowy z Wrzelowca. Od strony Krzyża z Leokadiowa częściowym ogrodzeniem jest ta właśnie kopia bramy z Firleja.

do vetinari: Dziękuję za korektę.

do Nemezis: Te ogrodzenia niemają weldók mnie nic wspólnego z cmentarzem ale otaczają pościególne obiekty. Znalazlem tylko tą mape gzie jest opisanto lapidarium jako "Lapidarium Cmentarne"

Proszę ADM o weryfikację czyżby dubel tej kołodzielni?

Proszę ADM o zmianę nazwy obiektu na - Figura przydrożna (tzw. Boża Męka).

Dziękuję niewidzialnej ręce, ale jednak chciałabym aby nazwa była zgodną z tą jaką używa Muzeum Wsi Lubelskiej czyli - Figura przydrożna (bądź kamienna) (tzw. Boża Męka).

Z kuźnią to zdjęcie mi się nie kojarzy.

Rzeczywiście, te dziury są zastanawiające...
Jeżeli, Elizo S wiesz coś na ten temat, to chętnie dowiemy się również, a opis pod zdjęciem w każdej chwili można uzupełnić.

Do tych otworów wkładano krótkie pręty w odpowiedniej odległości i potem między te pręty wkładano odpowiedni pręt i wyginano różne kształty na przykład "S" Zastosowanie np. do ozdobnych bram.

do Nemezis: a jednak....

do vetinari: To jednak trzeba coś więcej wnieść do podpisu zdjęcia nie uważasz?

do Nemezis: Nie, nieuwaźam, patrze na to z inej perspektywy. Inka01 ma dodanych 33 zdjięć. Przyśla, dodala, i skonczyla narazie swoją dzialanoścz....Co na temat tych dziur..niemam źadnej teorii. I twoja uwaga dotyczyla tego źe to zdjięcie niekojarzyź z tym konkretnym obiektem....

do 4elza: Może coś było mocowane do tych belek?

do Neo[EZN]: Może sprawdzanie jakości wykonanych narzędzi np świdrów

do piotr brzezina : Coś w tym jest, chyba masz racjie ☺

do piotr brzezina : O właśnie, super i to jest to, zwłaszcza, że w kuźni takie rozwiązanie było przydatne.

do 4elza: A jednak nie do tego. Byłam w skansenie i znam odpowiedź. Kowal musiał dopasować średnicę otworu, więc mając ręczną wiertarkę, wiercił te otwory, aby potem porównać do potrzebnych mu detali. nie miał przecież suwmiarki.

do Nemezis: W tych czasach do pomiaru, średnic lub grubości mieli tzw. macki

do piotr brzezina : Gdyby ten kowal miał macki, to nie wierciłby dziur :) Odnosimy się tylko do tego zdjęcia.

do piotr brzezina : Następnym razem jak będzie otwarta ta kuźnia zrobię fotki wszystkich narzędzi wraz z wiertarką - sprawczynią tych otworów.

Proszę ADM o wklejenie tekstu do opisu obiektu.
Siedlisko z Bukowej jest typowym przykładem wielobudynkowej zagrody chłopskiej o luźnej zabudowie z rejonu biłgorajskiego, występującej tam w okresie od 2 poł. XIX do poł. XX wieku. Tworzą ją: chałupa, budynek gospodarczy, stodoła, studnia z żurawiem i piwnica ziemna. Obiekty wyróżnia, charakterystyczne dla tego terenu, pokrycie dachów tarasowo słomą z pierwszym rzędem poszycia (zw. „szarem”) wykonanym z dartych dranic lub desek. Przed chałupą urządzony ogródek kwiatowo-warzywny. Całość otacza płot „dranczasty”. W ogrodzeniu, od strony drogi, brama i furtka nakryte daszkami dwuspadowymi z desek.

Chałupa należy do typu obiektów szerokofrontowych o konstrukcji wieńcowej. Zestawiono ją z połowizn sosnowych zwęgłowanych na tzw. „rybi ogon”. W jednym trakcie, po obu stronach przelotowej sieni, wydzielono tu izbę i komorę. Pułap izby wsparty jest na siestrzanie (zw. „belkiem z wyrokiem”) z rytą rozetą i datą budowy chałupy „1857”. Urządzenia ogniowe – trzon kuchenny z otwartym paleniskiem i kapą, piec ogrzewczy i chlebowy, zapiecek – wymurowane z kamienia wapiennego, opoki. Dym odprowadzany archaicznym kominem sztagowym.

Budynek gospodarczy zw. oborą wybudowany został w 2 poł. XIX w. Wyodrębniono w nim oddzielne pomieszczenia – stajnię, oborę, chlew, szopę-wozownię. Stodoła, jedna z najstarszych zachowanych na Roztoczu, o planie typowym dla XIX wiecznych stodół okolic Biłgoraja (komora-boisko-zapole), posiada przed wrotami unikalny ganek z dachem pełniącym funkcję wyżki. Zbudowana została w 1839 lub 1857 r. (obie daty wyryte na futrynie drzwi do komory). Na podwórzu wykopana piwnica ziemna (tzw. jama) z pułapem z dębowych żerdzi, przykryta deskowym dachem dwuspadowym. Obok studnia z żurawiem z drewnianą, dębową cembrowiną.

Źródło;

Proszę ADM o wklejenie tekstu do opisu obiektu i dodanie atrakcji turystycznej.
Kuźnia z Ciosm reprezentuje typowy dla polskich kuźni XIX – 1 poł. XX w. przykład budynku wąskofrontowego, podcieniowego. ściany konstrukcji węgłowej zestawione są z połowizn bali sosnowych z ostatkami na „jaskółczy ogon”. Dwuspadowy dach pokryty jest deskami sosnowymi. W odróżnieniu do przeważających w tym okresie kuźni o „kurnych” urządzeniach ogniowych (jak w kuźni z Urzędowa w sektorze Wyżyny Lubelskiej), posiada komin sztagowy o konstrukcji drewnianej, wypełnionej gliną uzbrojoną prętami drewnianymi, na zewnątrz szalowany deseczkami.

Według ustnych przekazów, kuźnię wybudował w latach 1912-1913 Michał Tutka (ok.1880-1947) dla najstarszego syna Jana. Ustalając rok budowy należy też wziąć pod uwagę datę „1924” wyrytą na drzwiach, która w przybliżeniu odpowiada powrotowi Jana Tutki z wojska. W Ciosmach kuźnia stała ok. 25 m od zagrody. Michał, żonaty z Agnieszką, miał trzech synów: Jana, Piotra i Józefa. Gospodarował na ok. 9 ha ziemi, w tym 1,5 ha lasu. Jan Tutka kowalstwa przyuczył się podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej, kowalem w rodzinnej wsi był jednak krótko. W ramach akcji osadniczej, na Wołyniu zakupił ziemię i do rodzinnej wsi powrócił dopiero ok. 1943 r. W okresie międzywojennym w kuźni pracowało kolejno dwóch kowali: Krucoń z Puszczy Solskiej i Markowicz z Bidaczowa. Wykonywali oni części do narzędzi rolniczych, zawiasy, klamki, kraty, gwoździe, śruby, okuwali wozy i sanie, wyrabiali drobne narzędzia rolnicze. Po powrocie z Wołynia do rodzinnego domu w Ciosmach, Jan Tutka pracował w kuźni około półtora roku (do 1947 r.), potem warsztat stał nie użytkowany aż do chwili przeniesienia obiektu do muzeum. Z oryginalnego wyposażenia kuźni zachowało się ok. 40 narzędzi, które znajdują się w zbiorach Muzeum Wsi Lubelskiej.

Źródło;

Proszę ADM korektę nazwy obiektu na - Stajnia podworska.

Proszę ADM o wklejenie tekstu do opisu obiektu i oznaczenie atrakcją turystyczną.
Zagroda z Teodorówki prezentuje jeden z ciekawszych typów wiejskiej zabudowy drewnianej. Należy do typu okólników mieszkalno-gospodarczych występujących na Lubelszczyźnie w 2 poł. XIX i na pocz. XX wieku. Wyróżnia się bardzo funkcjonalnym układem przestrzennym. Pod wspólnym słomianym dachem zestawione są tutaj: chałupa, budynek inwentarsko-gospodarczy, stodoła, wozownia z dwoma bramami wjazdowymi. Poszczególne części obejścia stawiano na przełomie XIX i XX w. – do 1905 r. Przed domem urządzony jest ogródek kwiatowy ogrodzony płotem sztachetowym.

Pięciownętrzna chałupa konstrukcji węgłowej posiada ganek od frontu i poddach od podwórza. W półtoratraktowym układzie mieści izbę i alkierz od północy, sień z wydzieloną kuchnią w części środkowej oraz komorę od południa, podzieloną na dwa pomieszczenia. Całość przykrywa czterospadowy dach, nad gankiem wsparty na słupach. We wnętrzu, wymurowane z kamienia wapiennego i cegły, urządzenia ogniowe złożone z dwóch trzonów kuchennych (izba, kuchnia), pieca chlebowego i ogrzewczego oraz komina.

Budynek inwentarsko-gospodarczy składa się chlewu z kurnikiem, obory, podszopia z murowaną piwnicą i stajni z pomieszczeniem na sieczkarnię. Czterownętrzna stodoła mieści pośrodku boisko, po bokach komorę i zapole z wydzielonym „plewnikiem”. Okólnik zamyka wozownia z dachem trzyspadowym połączonym ze stodołą, wspartym od strony podwórza na słupie.
W komorze chałupy znajduje się ekspozycja sklepiku wiejskiego z około 1939 r.

Źródło;

Na dole strony skansenu jest zastrzeżenie © 2024 Copyright Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie więc trzeba mieć zgodę na takie beztroskie kopiowanie wszystkiego co tam opublikowano. I samo podanie źródła nie wystarczy.

do Nemezis: Zrobione.

do Jarosław Dubowski: Dziękuję.

do mamik: Zatem czy mam usunąć wszystkie opisy?

do Nemezis: Możesz ich zapytać o zgodę.

do Nemezis: Przepisać własnymi słowami.

do Nemezis: Proponuje źe bys się zkontaktowala z tym muzeem i poprosila o zgode. Sama nieusunieś ani nipoprawiś tych opisów. W razie pozitiwnej odpowiedzi by bylo odrazu po problemu. Trzymam kciuky, szkoda by bylo się pozbywać tych opisów.

do max: Można też opracować na tej podstawie swoje własne opisy.

do max: Za brak zgody nie zamykają do pierdla :-)

do piotr brzezina : Nie jestem prawnikiem, ale gdzieś wyczytałem, co może grozić za naruszenie praw autorskich: kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do lat 3. Ale lepiej, żeby to jakiś fachowiec skomentował.

do piotr brzezina : Karma nie ma problemu z skontaktowaniem się z Tobą, gdy zajdzie taka potrzeba..... ☺☺☺

do vetinari: Jak się dobrze orientuję to prawie wszyscy coś kopiują z różnych stron w tym z wikipedii i innych ważnych i nikt nie robi problemu i nie zwraca na to uwagi. Kopiją na FP skąd się da i ile się da. Są zdjęcia z muzeów i innych obiektów których nie wolno focić bez zgody. Nikt nie robi problemu, chyba, że ktoś tutaj złośliwie użyczy moje opisy komu trzeba, bo tak tą uwagę odbieram.

do Nemezis: Z kopiowianiem z wiki niejest aź taky problem, fotografie z muzeów, galerii itp.to jest problem autora. Jeźeli go niezlapano na miejscu (jak się mnie osobiście zdarzylo wiele razy) to co zrobią ?
Natomiast, zgadzam się z tym źe dodawanie zdjięć z róźnych archiwum kdzie są nadal zdjięcia pod ochroną praw autorskich jest droga do piekel....Problem jest ale jak zauwaźylem dziśaj cudowne źródlo inne albo facebook.
W Twojim przypadku, dodawalaś te opisy w komentarzach razem z linkiem na strony muzea. Jak bys sama na siebie wskazywala palcem. Czy jest aź taky problem napisać tą prośbe ?

do vetinari: Myślę, ze gdyby został dodadny cudzysłów problem by zniknał. Jest podane źródło, cel tekstu wyjasnisjący (nie jestem prawnikiem)
Wyrok SN z 22 lutego 2019 roku (sygn. akt III CSK 11/17)
Celem cytatu jest zagwarantowanie swobody twórczej w dziedzinie wypowiedzi artystycznej, analizie i krytyce naukowej. Z treści art. 29 Prawa autorskiego wynika jasno, iż cytowanie jest dozwolone tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione określonymi względami takimi jak wyjaśnianie, analiza krytyczna, nauczanie lub prawa gatunku twórczości. Z tych też względów rozmiar cytowanego dzieła powinien być możliwie najmniejszy, jednak na tyle obszerny, aby cel cytatu mógł zostać osiągnięty i aby sam cytat i wnioski płynące z cytowania były zrozumiałe dla odbiorców dzieła. Przy czym cytat powinien pełnić rolę podrzędną w stosunku do dzieła głównego

do Woj11: Zrozumialem więc źe w naszym przypadku, tz. fotopolski nienaruszamy prawa autorskie, bo :
§1. Portal Fotopolska ma charakter dokumentalno-historyczny ego celem jest zobrazowanie i opisanie przemian zagospodarowania przestrzennego Polski. Odbywa się to poprzez umieszczanie zdjęć, skanów i innych materiałów obrazujących obecny oraz historyczny widok i rozplanowanie obiektów architektonicznych, infrastrukturalnych i układów urbanistycznych, jak również związanych z nimi innych przedmiotów kultury materialnej. Oczywiście w przypadku kiedy się ktoś odezwe z wyzwaniem o usunieciu, niemoźna odbierać Twój powyźej podany wyrok jako precedens.
P.S. Moja córka ma za koleźanke rodowitą Thajlandijke mieśkającą paru lat u nas. Ma swój punkt na sprzedaź sushi....chyba się przekonam, zwlaścza kiedy ona naprawde ujiedzia na polskich pączkach serowych ☺☺☺

do vetinari: Nie wiem jak to wygląda w pezypadku zdjęć. Przy tekscie muszą być zachowane zasady cytatu. Jednak ustawa uzywa tak niejasnych określeń, ze prawnicy magą mieć pole do popisu. Zawsze najlepsze jest opracowanie wlasnego tekstu lub jak pisał Jarek

do Woj11: Myśle źe u zdjięć moźe być prawo wymagane troche "ostrzej",co do tekstów.....tu jest problem źe wielu opisów bylo dodanych na wskazówkach koleźanky, która notabene podala konkretne źródlo. Ci co w dobrej wiarze zkopiowali ten tekst i dodali jako opis, by w przypadku problemów prawnych, by teraz musiali inwestować swój wolny czas na przepisiwanie. Eliza nie ma obcjie editowania obcych opisów obiektów. Dla tego wlaśnie napisalem źe by Eliza poprosila o pozwolenie na publikacjie tekstu pobranego z oficialnej strony muzea na fotopolsce.....

do Woj11: Na powyższym przykładzie. Skopiowanie tekstu opisu w całości z jakiejkolwiek strony która wyraźnie na to nie pozwala, w żadnym wypadku nie może być kwalifikowane jako wykorzystanie prawa cytatu. Korzystając z tego prawa można np. swój tekst uzupełnić pojedynczymi zdaniami z takiego już istniejącego opisu, oczywiście z wykorzystaniem cudzysłowu oraz wyraźnym podaniem źródła cytatu. Innym przypadkiem jest Wikipedia, która używa w znacznej części, jeśli nie w całości publikowanych przez siebie treści licencji CC BY-SA 4.0 co pozwala na "kopiowanie, zmienianie, rozprowadzanie, przedstawianie i wykonywanie utworu tak długo, jak tylko na utwory zależne będzie udzielana taka sama licencja".

do vetinari: Nie ma żadnej różnicy, prawo autorskie w równym stopniu dotyczy zdjęć jak i tekstu.

do chrzan233 : Jak pisalem, prawnikiem nie jestem. Dzięki za objaśnienie. Niech inni przeczytają i się stosują

do Woj11: Jasne, ja również prawnikiem nie jestem. W każdym razie fragment wyroku Sądu Najwyższego to nie żaden precedens, jak sugeruje Vetinari, a wykładnia jednego z artykułów prawa autorskiego, użyta przez sąd w uzasadnieniu wyroku. Przy okazji ciekawa sprawa, przeczytałem sobie ten wyrok w całości. Najlepszym wyjściem będzie zapytanie w muzeum o zgodę na wykorzystanie ich opisów, która to propozycja była już kilka razy wspomniana w komentarzach wyżej.

do Woj11: Trzeba także dodać, zapewne innych naruszeń praw autorskich w opisach obiektów na portalu jest bez liku, o czym wspomniała Eliza. §11. Regulaminu portalu jasno wskazuje, że naruszenia w tym zakresie każdy użytkownik czyni na własną odpowiedzialność.

Proszę ADM o wklejenie tekstu do opisu obiektu wraz oznaczeniem go atrakcją turystyczną.

Zagroda z Karczmisk złożona jest z chałupy, którą zbudowano w 1748 r., stodoły z komorą, obory murowanej i piwnicy ziemnej. Ogródek kwiatowy znajduje się przed chałupą i jest wygrodzony płotem sztachetowym. Całość zagrody nie jest ogrodzona. Stodoła w zagrodzie pochodzi z innej miejscowości i została dokomponowana do zespołu. Stodoła z zagrodzie pozyskana została z innej miejscowości i wkomponowano ją w całość zagrody. Zbliżona jest cechami do niezachowanej w zagrodzie Popiołków w momencie pozyskania chałupy do Muzeum Wsi Lubelskiej. Zaś murowana obora z opoki jest wierną kopią obiektu z innego gospodarstwa w Karczmiskach, zbliżonego cechami do ówczesnej obory Popiołków. Wnętrza obiektów nie są udostępnione do zwiedzania.

Źródło; Eliza S.

Proszę ADM o uzupelnienie w opisie obiektu, wcześniejsze wezwanie św. Mikołaja Cudotwórcy. Zabytek A/813 z dnia 31.03.1981

do Nemezis: Uzupełnione.

do ZPKSoft: Dziękuję.