Dom przy ul. Magdaleny 3 odegrał znaczącą rolę w życiu mieszkańców Rudy Pabianickiej w początkowych latach XX wieku. Mówiąc o życiu mamy na myśli życie duchowe. Otóż Ruda była osadą (a później miastem), która rozwijała się bardzo szybko. W wyniku prowadzonej parcelacji następował znaczny rozwój liczebności mieszkańców, np. w roku 1900 osadę zamieszkiwało ok. 640 mieszkańców, a w roku 1921 Ruda liczyła już ponad 5000 obywateli. W przeważającej większości byli to wyznawcy religii rzymsko-katolickiej. Ruda Pabianicka przynależała wówczas do parafii pw. św. Mateusza w Pabianicach, gdzie rudzianie mogli uczestniczyć w nabożeństwach oraz zawierać małżeństwa, czy chrzcić nowonarodzone dzieci. Dojazd do Pabianic był możliwy, bo od 1901 r. kursował przecież tramwaj z Łodzi, przez Rudę Pabianicką, do Pabianic, a w 1910 wybudowano odgałęzienie w kierunku Rzgowa i później Tuszyna. Koszty przejazdu były jednak dość spore i sama podróż, szczególnie rodzinna, oznaczała znaczne wydatki i utrudnienia.
Wśród mieszkańców Rudy powstała myśl budowy własnego kościoła. Ale póki co, zostały wynajęte pomieszczenia właśnie w kamienicy przy ul. Magdaleny 3 i tam w każdą niedzielę i święta odbywały się nabożeństwa. Celebrował je ks. kan. Tomasz Świnarski z parafii w Pabianicach. Kilkuletnim uczestnikiem mszy odbywających się w tym domu był Pan Jerzy Świderski (rocznik 1912), który po latach spisał swe wspomnienia, z których zaczerpnięto poniższy cytat.
Cyt.: " Na I pietrze, na końcu korytarza drzwi otwarte. W pokoju ołtarz, a wierni (jak mało się ich tam zmieściło) w korytarzu i na stopniach klatki schodowej. W tym pokoju ks. kan. Świnarski odprawiał Mszę Św. Sprowadzaniem księdza na każdą niedzielę i goszczeniem go zajmował się mój ojciec [Stefan Świderski - działacz na rzecz umiastowienia Rudy Pabianickiej, społecznik, spółdzielca, zasłużony bibliotekarz]".
Opisana sytuacja trwała do 1917 roku, kiedy dzięki staraniom rudzkich społeczników, w tym Pana Stefana Świderskiego, doprowadzono do powstania pierwszego kościoła (niektórzy piszą - kaplicy) w Rudzie Pabianickiej.
Zeto,
Na podstawie informacji zaczerpniętych m.in. ze strony nk Klub Sympatyków Rudy Pabianickiej
