Cmentarz parafialny

Historia ks. Augustyna Strzybnego

To raczej nie sarkofagi, a po prostu trumny.

do yani: W sumie racja, sarkofagi nie miałyby raczej uchwytów do przenoszenia

Miałeś fart. Ciekawa seria.

do da signa: To te stare czasy, kiedy był czas na zwiedzanie (chociaż miejsce na karcie się oszczędzało) - to zwiększało szansę na zawitanie w ciekawe miejsca. Teraz zanim dotrę w zaplanowane miejsce, często zdążą je wyburzyć :|

Dla mnie zagadka, jak można być jednocześnie czyimś synem i bratem?

do da signa: Dlaczego jednocześnie? Mój drogi syn i brat - ale brat już nie mój tylko pewnie mojego syna lub córki.

do da signa: Polecam film "Pogorzelisko"...tam jest odpowiedź.

do Neo[EZN]: To powinno być "nasz" a nie "mój" tak jak poniżej, przy Cioci.

do Neo[EZN]: Tak jak piszesz. Chociaż są różne życiowe sytuacje - jedna z wielu wersji popularnej anegdoty, np. "Kilka lat temu poznałem młodą wdowę z dorosłą córką i wzięliśmy ślub.
Później mój ojciec ożenił się z moją pasierbicą, przez co moja pasierbica stała się moją macochą, a mój ojciec moim przyrodnim synem. Moja żona stała się też teściową swojego teścia. Potem córka mojej żony, czyli moja macocha, urodziła syna. Ten chłopiec był moim przyrodnim bratem, bo to syn mojego ojca, ale był też synem córki mojej żony, co czyniło go wnukiem mojej żony. To sprawiło, że ja byłem dziadkiem mojego przyrodniego brata. To jeszcze nic, dopóki ja i moja żona nie mieliśmy syna. Teraz przyrodnia siostra mojego syna, czyli moja macocha, jest też babcią mojego syna. To sprawia, że mój ojciec jest szwagrem mojego dziecka, którego przyrodnia siostra jest żoną mojego ojca, ja jestem szwagrem mojej macochy, moja żona jest ciotką swojego własnego dziecka, mój syn jest bratankiem mojego ojca, a ja jestem własnym dziadkiem."

do da signa: A może też chodzi o "brat" w znaczeniu przyjaciel?

do Petrus: :) :)

do Neo[EZN]: Możliwe, a może to po prostu błąd kamieniarza. Zdarzają się takie.