Most Odrzański

W połowie lat 20. XX wieku stwierdzono, że konieczne jest przeprowadzenie kapitalnego remontu dotychczasowego drewnianego mostu na Odrze ale okazało się to nieopłacalne. Ponadto przestarzała konstrukcja coraz częściej powodowała utrudnienia w ruchu na rzece jak i w transporcie drogowym. W tej sytuacji w roku 1926 rozpoczęto starania o wybudowanie nowego mostu o bardziej nowoczesnej konstrukcji. Powołana została spółka akcyjna, która przystąpiła do jego budowy, 80 metrów w górę rzeki powyżej starego. Wykonawcą stalowych elementów została zielonogórska firma Beuchelt & Co. Budowę rozpoczęto w lipcu 1931 a uroczyste otwarcie nastąpiło 12 grudnia 1932. Przy wjeździe na most od strony Nowej Soli postawiono kamienną tablicę pamiątkową. Nowy most miał długość 306 metrów i nośność ok. 25 ton, całkowity koszt jego budowy wyniósł ok. 1,7 miliona marek. Przejazd przez most był płatny (do roku 1940), co miało częściowo zrekompensować koszty jego budowy. Przed wybuchem II wojny światowej wokół przyczółków mostu wybudowano żelbetowe schrony bojowe. Na początku roku 1945 most został zaminowany a 10 lutego 1945 roku wycofujące się wojska niemieckie wysadziły główne przęsło konstrukcji. Most odbudowano dopiero w roku 1955 (wykonawcą było Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych z Warszawy). Do tego czasu w latach 1945-1947 do przeprawy przez Odrę służył tymczasowy drewniany most wybudowany przez Rosjan (został zniszczony przez zator lodowy zimą 1947 roku) a później (1947-1955) przeprawa promowa. W celu upamiętnienia powodzi w roku 1997 na przedwojennej tablicy pamiątkowej umieszczono nową, ufundowaną przez posła Daszkiewicza. W latach 2002-2003 przeprowadzono remont mostu.
/Petroniusz w oparciu o Nowosolskie ulice, tom 1, Muzeum Miejskie w Nowej Soli, 2009/