Pałac znajduje się w południowej części założenia, na półwyspie otoczonym przez pełnowodne fosy. Wybudowany został na planie nieregularnym z korytarzem pośrodku, z licznymi ryzalitami i tarasami. Jego podpiwniczona bryła o eklektycznej stylistyce skomponowana jest z piętrowego korpusu przekrytego trzyspadowym dachem z naczółkiem od pd. i zadaszeniem mansardowym na ryzalicie od zach., obudowanego parterową częścią od pn. i wsch. z dachami pulpitowymi. Dominantę wysokościową stanowi wieża ulokowana w pd. narożniku, zwieńczona ostrosłupowym dachem ze sterczynami w formie wieżyczek. Pałac wymurowano z cegły pełnej, dach pokryto blachą miedzianą. Wszystkie elewacje rozplanowano jako asymetryczne, z otworami na wielu poziomach, elewację frontową jako dziewięcioosiową z wejściem głównym w ryzalicie. Na elewacjach zastosowano dekorację architektoniczną w postaci: rystykowanych boni w narożach, profilowanych gzymsów międzykondygnacyjnych i podokapowych, obramień okiennych, nadokienników, kutych balustrad balkonów, kamiennych, tralkowych balustrad tarasów i tarczy herbowej.
Oficyna znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu, w odległości ok. 25 m na północ, wybudowana została na rzucie prostokąta z prostokątną dobudówka od pd. Jego podpiwniczona, prosta bryła składa się z prostopadłościennego korpusu przekrytego dachem dwuspadowym i prostopadłościennej przybudówki z dwuspadowym zadaszeniem. Dłuższe elewacje, czteroosiowe i krótsze: jedno- i trzyosiowa wyposażone są w skromna dekoracje w postaci: oblicowanego kamiennymi płytami cokołu, nadokienników, podokienników, okulusów w szczytach frontowych i uskokowej dekoracji szczytu.