Rynek 31

O dziękuję (Cristoforo?) za tak fachowe przypisanie!

do TW40: Proszę Cię bardzo Tereska ;-)

wymiana na lepszy skan. Źródło: "Kunst in oberschlesien" Ernst Koniger - 1938 Breslau

do Przemysław Nijakowski: Dziękujemy :) Źródło poprawione.

do Przemysław Nijakowski: Dzięki wielkie!

Na południu wino

Podmiana.

To na 100% rok 1978 ;-) na podstawie cz-b. tak datowanego z prywatnych zbiorów.

do foxi: Kartkę kupiłem w 1978. Czyżby cykl wydawniczy był aż tak krótki?

Dacia 1972+.

Uwaga różne wózki i motorki :)

Piękny widok. To był świat także motocykli, SHL, WSK, MZ, Junak .... Na wprost widać na słupie 2 oprawy, zawierające duety lamp rtęciowych, to są oprawy typu OUR2x250. Zatem jedna oprawa miała moc 500W białego, rtęciowego światła. Ciekawe, co tam dziś świeci? Pewnie się nie pomylę, że wstrętne, żółte sodowe światło ;)

Ciekawe, co tam jest nad drzwiami, po prawej stronie? Obraz? Ma ktoś zdjęcia?

Tutaj => południowa pierzeja Rynku zniszczona wojną.

Całkiem po prawej jest piękny wykusz, na całej wysokości domu jest to wykusz w kształcie walca, pięknie to wygląda dziś: =>

Kamienica "Kassel": na fotografii z 1938 roku, która jest bardzo podobna do opisanej, nie ma już szyldów reklamowych. Wnioskuję o cofnięcie górnej daty o jeden rok.

Podmiana.

Sklep Leo Loosera pod numerem 32 w 1926 roku zastąpił jubiler Rausch.

do Oderstr.: A nie przypadkiem Rauschel ?

do Gandalf: Tak. Masz rację.

Umknęło mi, kiedy zamieniono w tej kamieniczce drzwi z oknem.

do Desperado: Wtedy, gdy zlikwidowano mleczarnię w tej kamienicy oraz zakład szewski i przejście w sąsiedniej i powiększono restaurację , czy raczej już kawiarnię.

do Gandalf: Napisałem a za chwilę przypomniałem sobie "Melbę" i wszystko było jasne :)

Opole z Sercem via FB: Południowa pierzeja Rynku na początku lat 30. XX wieku. Po lewej kamienica, w której Moritz Kassel prowadził sklep z alkoholami. Wraz z bratem zarządzali oni destylarnią likierów S.Kassel (założoną przez ich ojca - Salomona Kassela). Najbardziej znanym, firmowym wyrobem marki S.Kassel, był likier różany.

Opole z sercem via FB: Pod tym nr znajdował się sklep obywatela polskiego narodowości żydowskiej Maxa Pfiffera. Max urodził się w kupieckiej rodzinie w 1872 roku w Niżniowie w dawnym województwie stanisławowskim. Żeni się z pochodzącą z Bierutowa urodzoną w 1885 roku Mate ur. Franchevski, stąd zapewne trafił na Śląsk a później do Opola gdzie mieszkał na ulicy Książąt Opolski 10/12, a sklep znajdował się pod w rynku pod wcześniej wspomnianym adresem. Interes zszedł w miarę spokojnie aż do pamiętnej nocy z 9 na 10 listopada 1938 roku, tzw Nocy Kryształowej, wtedy to w całych Niemczech doszło do pogromu ludności żydowskiej i niszczenia ich mienia. Niestety nie ominęło to sklepu Maxa, w jego sprawie interweniował nawet polski Konsul Małęczyński, gdyż chodziło tutaj o obywatela polskiego. Ówczesne władze nie robiły żadnej różnicy między nimi Polakami pochodzenia żydowskiego i obywatelami niemieckim

Konsul ustalił, iż dwóch SS-manów, przy biernej asyście policjanta, zdemolowało siekierami i młotkami wystawę oraz całe urządzenie sklepowe Pfiffera i w związku z tym złożył w rejencji opolskiej energiczny protest przeciwko niszczeniu mienia obywateli polskich, zaznaczył, że akcja ta odbywała się w obecności policji, która zachowywała się najzupełniej biernie. Na powyższą interwencję wiceprezydent Wehrmeister zapewnił, że wyda natychmiast wszelkie niezbędne zarządzenia celem zabezpieczenia mienia Żydów obywateli polskich i gwarantuje, że wypadki napaści na sklepy i mieszkania Żydów obywateli polskich się nie powtórzą. W pół godziny po interwencji otrzymał telefonicznie zawiadomienie wiceprezydenta policji w Opolu, dra Ruttmanna, który też zapewnił, że użyje wszystkich środków, by zabezpieczyć obywateli
polskich przed dalszymi ekscesami, wyrażając jednocześnie swe ubolewanie,
że w ramach ogólnej akcji antyżydowskiej doszło do niszczenia mienia Żydów
obywateli polskich. Czy powyższe wydarzenie sprawiło, że wyjechał do Polski i osiadł w Białej? całkiem możliwe, ostatecznie staje się ofiarą holokaustu i zostaje zamordowane w 1942 roku.
Źródło MŚO, yadvashem, adresbuch Oppeln 1937, M.Borkowski Gmina Żydowska w Opolu 1812-1944, Gazeta Nowiny z 20 lutego 1920