Stacja kolejowa Otwock

"Pierwszy dworzec kolejowy - drewniany, piętrowy zbudowano pod koniec lat 80-tych XIX w. Miał werandę dla oczekujących, mieszkanie zawiadowcy, pomieszczenia dla służby kolejowej i wieżę wodną. Stał między ul. Orlą, a torami, na wysokości obecnego przystanku autobusowego. Plac przed dworcem był tam, gdzie dzisiejszy "bazarek". Dworzec stanowił ważny ośrodek życia towarzyskiego. Przychodziła tu codzienna prasa i korespondencja, tu był telegraf i jedyny bufet, zresztą doskonały. Na werandzie odbywały się koncerty i zabawy. W poczekalni - koncerty muzyki popularnej "( /> 29 sierpnia 1877 roku władze carskie uruchomiły Drogę Żelazną Nadwiślańską z Mławy, strategicznie łącząc twierdzę Modlin, Warszawę-Pragę, twierdzę Iwanogród (Dęblin), Lublin, Chełm, Kowel i z Morzem Czarnym. Pierwszym przystankiem po Warszawie–Pradze stał się Otwock Stacyjny (Wille Otwockie, Otwock) znajdujący się na terenie Dóbr Otwockich, których właścicielem był Zygmunt Kurtz.

Wzdłuż linii kolejowej wybudowano drewniany, piętrowy budynek dworca i budynki stacyjne: administracyjno-mieszkalny dom z czerwonej cegły, częściowo tynkowany, otynkowaną wieżę wodną, która po przebudowie została przykryta stożkowym dachem pokrytym blach ą (przebudował ją architekt Jan Fijałkowski budując dworzec) i domek dróżnika z budynkiem gospodarczym (ul. S. Żeromskiego róg Armii Krajowej), który jest typowym przykładem budownictwa kolejowego związanego z linią Kolei Nadwiślańskiej.
Obiekty te zachowały się w dobrym stanie do dziś.
W roku 1910, według projektu budowniczego kolejowego Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej Jana Fijałkowskiego (1872 – 1919), postawiono między torami nowy, murowany, modernistyczny z elementami secesji dworzec kolejowy. Autor połączył w nim funkcję ściśle użytkową, jaką była obsługa podróżnych, z kulturalno–rekreacyjną. Oryginalna bryła dworca zachowała się do dziś i jest znakiem szczególnym na mapie Otwocka.
15 grudnia 1936 roku nastąpiła elektryfikacja linii. Do Otwocka przyjechał pierwszy w historii PKP pociąg elektryczny z Pruszkowa przez Warszawę (tablica pamiątkowa).
W czasie wojny dworzec otwocki był świadkiem i miejscem łapanki oraz wywózki do obozów koncentracyjnych 19 sierpnia 1942 roku. Z bocznicy kolejowej, do obozu zagłady w Treblince, hitlerowcy wywieźli 8000 żydowskich mieszkańców Otwocka. Za: