Schron bojowy ze stanowiskiem obserwatora pod kopułą (Karz.24)

Dobre!

do Wacław Grabkowski: Ujęcie niezamierzone. Gdzieś mi się kolega "zaplatał" w tym schronie i akurat go uchwyciłem jak penetrował wejście na kopułę. Ale fajnie wyszło :-)

do legion: Fota wiele otwiera, niesie w tamte czasy. Aby się bronić trzeba otoczyć się betonem, a tu walą stalą z dynamitem :)

do legion: Zaciekawiła mnie istota schronów i bunkrów i sięgnąłem po książkę. 6 czerwca 1944 r. na plaży we Francji: " Za domem Niemcy mieli wiele "tobruków" i bunkrów. Niemcy zaczęli strzelać do rangersów. (...) Dla większości rangersów był to pierwszy udział w prawdziwej walce. Dali znakomity dowód na to, jak dobrze byli wyszkoleni - stanowili wręcz podręcznikowy przykład tego, co można uzyskać odpowiednim treningiem, pokonywali bowiem Niemców , ukrytych w umocnionych pozycjach. Zwyciężali, ale nie dokonywali tego za cenę nieliczenia się z własnymi stratami. Wykorzystywali podstawową taktykę walk, uzupełniając ją zapałem i dobrze wyważoną ostrożnością. Następnego dnia, w czasie pogrzebu poległych, kwatermistrz armii amerykańskiej podał efekty ich walk: sześćdziesięciu dziewięciu Niemców zostało zabitych w transzejach wokół ufortyfikowanego domu lub w samym budynku, Amerykanie stracili tylko dwóch żołnierzy".
Stefhen E. Ambrose " D-DAY" , Wydawnictwo Magnum, Warszawa 2004.

do legion: Gościu też lądował w Normandii, ale nie było już walki