Kościół Chrystusa Króla

Kościół zbudowano w 1786 r. Pierwotnie była to budowla szachulcowa, wzniesiona na kamiennych otynkowanym cokole. posiada dwie przybudówki na zakrystię i przedsionek, na którym wznosi się wieża, którą nakryto ośmiobocznym hełmem, zwieńczonym chorągiewką pogodową i krzyżem joannickim.

Po przebudowie w 1978 r. kościół jest obecnie murowany. Na pierwotne wyposażenie wnętrza w kolorach białym i niebieskim składał się ołtarz ambonowy, organy, rzeźbiona loża panów i pojedyncze stalle. Na wyposażeniu była też drewniana tablica ku pamięci poległych w wojnie wyzwoleńczej – jak określa to Kubach, mając zapewne na myśli kampanię antynapoleońska, oraz kilka drewnianych tablic pamiątkowych z I poł. XIX wieku. Sprzęt liturgiczny, na który składały się kielich dla mężczyzn, kielich dla kobiet, dwie pateny, puszka na komunikanty, dzbanek na wino, dzbanuszek na wodę święconą i misa chrzcielnicy (ta ostatnia znajduje się obecnie w gorzowskim muzeum), wszystko ze znakiem berlińskiego mistrza Mullera, w drewnianym kuferku z datą 1786r. ufundował mistrz Zakonu Joanitów i Zakonu Maltańskiego, książe Ferdinand von Preussen (zwyczajowy tytuł królewskiego brata).

O dwa lata starszy jest barokowy dzwon o średnicy 54 cm, odlany przez firmę ludwisarską braci Fischer z Chojny na zlecenie radcy Jojannna Gottlieba Kuhlweina, co zaświadcz niemiecka wierszowana inskrypcja. Dzwon ten zachował się do dziś. Poświęcenie kościoła w obrządku luterańskim nastąpiło we wrześniu 1786 r. Natomiast 8.09.1946 r. poświęcony został po katolicku pw. Niepokalanego Serca NMP. Taki też tytuł nosił jeszcze w 1958 r. Obecnie kościół jest pw. Chrystusa Króla.