Las miejski "Obora"

Obora leży w odległości zaledwie ok. 2 km od Rynku i centrum Raciborza. Las ten wchodzi w całości do Parku Krajobrazowego „Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich”, będąc jedną z jego „perełek" przyrodniczych. Ten około 150 hektarowy kompleks leśny jest usytuowany na zachodniej krawędzi Płaskowyżu Rybnickiego i rozciąga się od doliny Odry tj. od 184.8 m n.p.m. do wysokości 248,1 m n.p.m. na najwyższym wzgórzu tego kompleksu. Ukształtowanie terenu ma charakter pagórkowaty. Między pagórkami występują podmokłe obniżenia terenu. W lesie tym mają swój początek trzy cieki wodne stanowiące dopływy rzeczki Łęgoń i czwarty płynący na krótkim odcinku granicy lasu z polami uprawnymi Markowic.
Do 1931 r. Las Obora należał do dóbr księcia raciborskiego, który przekazał go - drogą darowizny - miastu Racibórz w celu udostępnienia mieszkańcom na potrzeby spacerowo-wypoczynkowe. Nazwa „Obora" nie została wyjaśniona, prawdopodobnie w ten sposób w języku starosłowiańskim (staroczeskim?) nazywano niewielkie, izolowane użytkami rolnymi, kompleksy leśne. Jeśli przypuszczenie powyższe jest prawdziwe, to tereny Obory zawsze były zalesione, a mieszkańcy żyznej doliny Odry pozyskiwali tutaj drewno, polowali i chowali swoich zmarłych. Świadczy o tym kurhanowe cmentarzysko ciałopalne. W latach 1961-1972 archeolodzy z Instytutu Historii Kultury Materialnej w Krakowie przy współudziale Muzeum w Raciborzu przeprowadzili w lesie Obora badania wykopaliskowe. Doprowadziły one do odkrycia kilkunastu kurhanów przykrywających pochówki ciałopalne datowane na okres od VI do IX w. naszej ery (wczesne średniowiecze).
źródło: Dr Jan Duda, www.naszraciborz.pl