Kościół św. Barbary

Rozpoczęcie budowy kościoła nastąpiło wiosną 1987 roku. Jak wspominają nasi parafianie, którzy pomagali przy budowie „… tu się nic nie marnowało, przynosiło się deski wyciągało się z nich gwoździe, które potem prostowano, zbierano również cegły i ostukiwano je do ponownego użycia. Żeby stworzyć mocne fundamenty pod budujący się kościół potrzebne były duże ilości stali…”. Jak wspomina siostra ś.p. ks. proboszcza Stegmanna pani Helena Stegmann – Trojnar „… ludzie, którzy się sprowadzili na Bykowine chętnie przychodzili pomagać na budowie lecz nie mieli żadnych narzędzi, wszystko to trzeba było zakupić. Jedynie starsi mieszkańcy Bykowiny, którzy mieszkali w domkach jednorodzinnych mieli swoje narzędzia, które przynosili ze sobą na budowę kościoła...”.
Do roku 1987, jak również później, to czas zbierania kolekty w innych parafiach na budowę naszego kościoła. Pieniądze napływały z różnych stron nawet z zagranicy. Na placu budowy można było spotkać wielu parafian, mężczyzn i kobiety, młodzież a także wikarych z proboszczem na czele.
Gdy do Polski przyjeżdżał ksiądz Burkard Hoffman wraz z grupą młodzieży niemieckiej, wiele razy pomogli przy budowie. Projekt kościoła wykonali architekci Henryk Nawratek, Bartłomiej Brzóska i Piotr Fischer, projektanci całego osiedla. Z dokumentów, do których udało nam się dotrzeć, dowiadujemy się, iż 14.04.1987 roku z naszej parafii skierowane zostało pismo do Urzędu Miejskiego w Rudzie Śląskiej z prośbą o wydanie zgody na budowę fundamentów. Następnie po otrzymaniu zgody dnia 6.11.1987 roku Wydział Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego przy Urzędzie Miejskim w Rudzie Śląskiej skierował pismo do Wydziału do Spraw Wyznań przy Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach w sprawie akceptacji projektu technicznego kościoła w kompleksie obiektów sakralno – kościelnych. Dwa miesiące później do parafii przyszła odpowiedz w której Urząd d/s Wyznań nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do projektu. Kilka Miesięcy później ks. proboszcz Henryk Stegmann otrzymał zaświadczenie z Urzędu ds. Wyznań, które miał złożyć w Państwowym Biurze Notarialnym, gdzie po sporządzeniu umowy działki o powierzchni 3266 m², 7605 m² i 312 m² które były własnością państwa przechodzą na rzecz Parafii Rzymsko Katolickiej pw. św. Barbary w Rudzie Śląskiej – Bykowinie. Powyższa nieruchomość jest przeznaczona na budowę kościoła.
Fundamenty pod budowę nowego Kościoła zaczęto zalewać w Maju 1988 roku. Z dniem 15 marca 1989 roku zwrócono się z kolejną prośbą do Urzędu Miejskiego w Rudzie Śląskiej o zgodę na Budowę Kościoła, które zostało wydane 20 czerwca 1989 roku.

Wczytując się w Ogłoszenia Parafialne z tamtego okresu na każdym miejscu napotykamy doniesienia z placu budowy, jak również podziękowania do mężczyzn, młodzieży oraz kobiet które nie wstydziły się przyjść pomagać w pracy na budowie. Jeśli pozwalała na to pogoda i były wszystkie materiały prace trwały nieprzerwanie od rana do wieczora. Z ambony proszono o pomoc spawaczy do pomocy przy spawaniu, cieśli do przygotowania szalunków pod fundamenty. Z początkiem roku 1989 proboszcz zwrócił się z prośbą o pomoc przy transporcie, a następnie rozładowywaniu dużych ilości żelaza. Gdy pogoda na to pozwalała można było na nowo zacząć dalszy etap betonowania a później można było rozpocząć pierwszy etap murowania. W czerwcu i w lipcu 1989 roku rozpoczęto betonowanie filarów i zbrojenie ścian. Ponownie w czasie wakacji gościła w Polsce młodzież z Essen. Ks. Stegmann nawoływał: „…skoro niemiecka młodzież nam pomaga to i nasza młodzież również może przyjść z pomocą...”. W sierpniu odbyło się dalsze betonowanie kolejnej części kościoła tj.: ścian, słupów i kolumn. Prace trały nadal do końca września, kiedy ogłoszono, że zabrakło drutu wiązałkowego i prosi się o pomoc. Pod koniec listopada parafianie zostali poinformowani, że za uzbieraną kolektę zakupiono pierwszą partie dwuteowników na konstrukcję dachu. Z początkiem marca 1990 roku trały dalsze prace związane z betonownie kolejnych segmentów. Kronika parafialna podaje, że „…nieliczni mężczyźni pracowali przy budowie. Ks. Proboszcz zaprasza innych mężczyzn do pomocy. Wysłane zostały zaproszenia…” .W marcu 1991 roku przygotowano teren do wykopania rowu, w którym poprowadzono kabel elektryczny do budującego się Kościoła. Na terenie budowy nieustannie trwało betonowanie kolejnych segmentów. Ofiara jaka została zebrana na Kolędach przeznaczono na zakup dalszej stalowej konstrukcji dachu.

18.06.1992 roku w Uroczystość Bożego Ciała została odprawiona Pierwsza Msza Święta w środku budującego się Kościoła. Młodzież została poproszona, aby raz w miesiącu w sobotę w godzinach od 10:00 – 15:00 pomagać na budowie. W pierwszej połowie roku 1993 Stegmann przeszedł zawał serca i trafił do szpitala w Goduli. W Lipcu 1993 roku betonowano wieże budującego się Kościoła. Zawał serca księdza proboszcza Stegmanna doprowadził do zmian personalnych w naszej Parafii. 1 Września 1993 roku dekretem księdza Arcybiskupa ks. Jerzy Nowak został mianowany administratorem naszej parafii, a dotychczasowy proboszcz Henryk Stegmann został przeniesiony na czas rekonwalescencji do Parafii św. Józefa w Czarkowie. – Tak więc w tym miejscu zakończył się kolejny etap w Historii naszej Parafii.
Nowy Administrator Ksiądz Jerzy Nowak bez trudu odnalazł się w nowej parafii, budowa naszego kościoła nieprzerwanie ruszyła dalej do przodu. Jak podaje kronika parafialna w styczniu 1994 roku: „…zostały przywiezione belki stropowe na zadaszenie nowego kościoła…” .Gdy tylko pogoda na to pozwalała można było rozpocząć dalsze prace na wysokościach. Podczas gdy w naszej parafii dzieci przystępowały do Pierwszej Komunii Świętej, sprzedawano cegiełki na zakup dzwonów parafialnych.
W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w roku 1994 odprawiona została Msza Święta przy budującym się kościele. Kronika również wspomina, iż „… 19 czerwca została również zebrana specjalna kolekta na dalszą budowę naszej świątyni, a o godzinie 15:00 odbyło się losowanie nagród rzeczowych za sprzedawane cegiełki na budowę kościoła…”. Przy budowie nie brakowało rąk do pracy, do pomocy również przychodziła młodzież, a także i dzieci. Cały czas trwały prace związane z montowanie konstrukcji dachowej.

W styczniu 1995 roku w Ludwisarni Felczyńskich zostały wykonane dzwony zamówione w roku 1993. Ciekawą inicjatywą był koncert zespołów tanecznych „ Silesiana” i „Rudzianie”, który odbył się 24 lutego 1995 roku o godzinie 16:30 w DK Huty Pokój, dochód z koncertu przeznaczony został na budowę naszej świątyni.
W październiku dotarła do nas radosna wiadomość, że ksiądz Arcybiskup Damian Zimoń mianował dotychczasowego Administratora księdza Jerzego Nowaka proboszczem naszej Parafii. W grudniu została ukończona konstrukcja dachu i wieży, na której zamontowano trzy dzwony: Św. Barbary, Św. Rodziny i Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Dzwony zostały poświęcone przez Metropolitę Górnośląskiego Księdza Arcybiskupa Damiana Zimonia 4 grudnia 1995 r. podczas pierwszej Mszy Świętej odprawione w naszym kościele.