Zabytkowa kopalnia "Ignacy"

Kopalnia Hoym powstała w 1792 roku. Stanowiła zakład eksploatowany sztolniami i płytkimi duklami. Pierwszy szyb kopalniany nosił nazwę Hoym. W 1834 roku kopalnia została wykupiona przez udziałowców kopalni Sylwester położonej w sąsiedztwie, na wschodnim zboczu wzgórza Babia Góra. Połączone kopalnie funkcjonowały od tej pory pod nazwą Consolidierte Hoym Silvester Gupe.

W 1870 roku w wyniku przyłączenia do kopalni nadania Laura powstała Skonsolidowana Kopalnia Hoym–Laura.
W 1887 roku książę Hugo zu Hohenlohe–Oehringen nabył pakiet kontrolny Gwarectwa kopalni, niecałe trzy lata później przejął resztę udziałów. Po śmierci księcia udziały przeszły w ręce jego syna Christiana Krafta.

W wyniku podziału Górnego Śląska w 1922 roku kopalnia Hoym–Laura znalazła się po stronie polskiej.
Dwa lata później kiedy pakiet kontrolny spółki przejął Petschek, dotychczasowe nazwy uległy spolszczenia. Początkowo powrócono do nazwy Hoym, jednak w 1936 roku zdecydowano się na nową nazwę kopalni: Ignacy. Podobnie stało się z nazwami wszystkich szybów, Oppurg zmieniono na Głowacki, Grundmann na Kościuszko, Graf Reden na Sobieski, Pfeiffer na Marian a Thurnagel na Zygmunt.

W okresie międzywojennym teren kopalni został poddany poważnej rozbudowie i modernizacji. Po 1945 roku kopalnia została upaństwowiona i stała się częścią Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.

W latach 40. jako zakład zanikowy, kopalnia uzyskała pola górnicze z sąsiednich kopalń.

Zabudowania obejmują część socjalną, administracyjną oraz pomocniczą. Główna brama wjazdowa znajduje się we wschodniej stronie parceli. Najstarsze budynki zostały wzniesione z cegły, posiadają ujednoliconą historyzującą formę architektoniczną. W elewacjach widoczna symetria z regularnymi podziałami, w dekoracjach dominują lizeny i gzymsy. Okna i drzwi o podobnym kształcie, zamknięte na ogół łukiem pełnym. W obrębie całego zespołu zabudowy kopalni występują budynki 1- lub 2-kondygnacyjne o prostej bryle, kryte spłaszczonymi dachami dwuspadowymi. Bryły o bardziej złożonych układach przestrzennych reprezentują obiekty w rozbudowanych ciągach mieszczące łaźnie, maszynownię Głowacki, kompresornię–rozdzielnię oraz zabudowę nadszybia Głowacki i Kościuszko.

Szyb Kościuszko zlokalizowany jest w południowej części kopalni, posiada wieżę wyciągową z 1921 roku o konstrukcji „Humbold” Köl.

Szyb Głowacki zlokalizowany jest w pd. części w środkowym obrębie, w partii murowanej zachowała się forma pierwotnej basztowej wieży.

Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH
W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012