Polska

Rynek Wielki w Zamościu – kwadratowy plac w centrum Starego Miasta w Zamościu, ...

Manierystyczno-barokowy, główny budynek na zamojskim Starym Mieście. Znajduje się w północnej pierzei Rynku Wielkiego, po stronie zachodniej, jest nieco wysunięty do środka rynku. Posiada 52-metrową wieżę zegarową oraz szerokie, wachlarzowe schody.
Jego budowę rozpoczęto w 1591 roku. Większych zmian dokonano podczas przebudowy w połowie XVII wieku – został wówczas powiększony i podwyższony, dobudowano trzecią kondygnację oraz attyki. Również wieża...

Rynek Solny ze swymi podcieniowymi kamienicami rozciąga się aż do Akademii ...

Nowy Rynek - jeden z placów w Zamościu, który jest położony we wschodniej części ...

Rynek Wodny jest jednym z dwu analogicznych rynków na krótszej osi miasta. ...

Kamienicę wystawił w latach 1632 - 1634 bogaty kupiec ormiański - Gabriel Bartoszewicz. We wnęce na I piętrze płaskorzeźba z przedstawieniem figury Gabriela Archanioła z lilią /patrona fundatora kamienicy/. Ścianę II piętra zdobią dwa lwy stojące po bokach i smok umieszczony pośrodku. Lwy symbolizują ochronę domu przed złem, które przedstawiono w postaci smoka. We wnętrzach pozostały oryginalne belkowe stropy i wspaniałe kamienne obramienia bliźniaczych okien. Izba tylna na parterze posiada...

Kamienica Wilczkowska pochodzi z pocz. XVII w. Obecną formę i wystrój zawdzięcza przebudowie z lat 1665 - 1674 przez Jana Wilczka, rajcę miejskiego. Inicjały właściciela kamienicy zachowały się na elewacji i belkach stropowych wewnątrz pomieszczeń. Kamienica po przebudowie otrzymała wczesnobarokowy wystrój. W lewym górnym narożniku umieszczona została płaskorzeźba przedstawiająca św. Jana Chrzciciela, a niżej św. Tomasza Apostoła z trzema włóczniami. Kamienica patrycjuszowska wzniesiona...

Kamienica pod Madonną - zawdzięcza swoją nazwę wczesnobarokowej płaskorzeźbie na fasadzie przedstawiającej Madonnę z Dzieciątkiem depczącą fantastycznego smoka. Wzniesiona w XVII w. przez kupca Sołtana Sachwelowicza i odrestaurowana w ostatnich latach urzeka bogatą dekoracją fasady. Kamienica zwieńczona jest wysoką attyką, którą zrekonstruowano w oparciu o zachowane stare szkice. Obecnie w kamienicy mieści się Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Bernarda Morando.

Zielony ryneczek, nazywany „zieleniakiem” umiejscowiony w Zamościu, w obrębie starego miasta, przy ul. Bazyliańskiej powstał na dawnym placu żydowskim ok. 1957 roku, a oficjalne otwarcie - jak podaje Andrzej Kędziora w Encyklopedii Miasta Zamościa - w lutym 1959 roku. Na ogrodzonym placu postawiono 41 murowanych kiosków, należących pierwotnie do ówczesnych central handlowych takich jak MHD, GS, PZGS czy PSS. Do historii przeszły już stoiska warzywne Kiecanowej, Danuty Dymanus, Turczynów czy...

Kamienica Pod Małżeństwem nazywana też Szafirową, zbudowana przez kupca ormiańskiego Torosza w 2 ćw. XVII w. Dzięki zachowanej fasadzie reprezentuje typową kamienicą ormiańską w mieście. Fasadę zdobi fryz geometryczny i roślinny. Nazwa kamienicy pochodzi od przedstawienia groteskowych postaci mężczyzny i kobiety umieszczonych w strefie attyki. Wnętrza zachowały wiele cech z pierwotnego układu.

Kamienica nr 25 przy ulicy Staszica w jej części rynkowej zwana Kamienicą Morandowską II lub Kamienicą Fołtynowiczowską. Bernardo Morando zaprojektował i rozpoczął budowę kamienicy ok.1590 r. o czym świadczy m.in. regularna, czterookienna fasada z arkadami, zdobionymi na włoską modłę pełnoplastycznymi boniami. Wyżej bogaty płaskorzeźbiony fryz okuciowy z rozetami. Elewację boczną zdobi płaski fryz utworzony z połączonych prostokątów i owali. W podcieniu portal arkadowy. W sali na piętrze...

Kamienica nr 8 na Rynku Wielkim zwana Kamienicą Pod św. Kazimierzem. Wzniesiona na początku XVII w. przez aptekarza Tomasza Puzdrowskiego. Należała na przemian do aptekarzy polskich i kupców ormiańskich. Nazwę swoją zawdzięcza rzeźbie św. Kazimierza, którą pod koniec XVII w. funduje ówczesny właściciel Kazimierz Lubecki.

Dom Rabina - kamienica narożna w Rynku Solnym, zbudowana na początku XVII w. W 1591 roku narożna działka w północnej pierzei Rynku Solnego, przypuszczalnie z drewnianym domem należała do tkacza Stanisława, w 1623 roku kupił ją sefardyjski Żyd Aron de Campos, budując na niej parterową, podcieniową kamienicę. W 1638 roku właścicielem Abraham Mendel, przed 1641 rokiem Mojżesz de Campos być może tożsamy z Moszkiem, wzmiankowanym w 1657 roku, który był inicjatorem przebudowy na kamienicę piętrową...

W 1603 roku działka była nie zabudowana. W latach 1603-1610 wzniesiona została przez obywateli miasta Turobina kamienica piętrowa, wzorowana na kamienicy Moranda. W 1644 kupił ją Paweł Janczy. W II ćwierćwieczu XVII wieku nastąpiła częściowa rozbudowa. Od połowy XVII wieku kamienica była własnością Lędzów, na przełomie XVII/XVIII wieku Wilhelma Lędzy z żoną oraz w części do Lewkowicza, a następnie Polakiewiczqa. Około 1760 roku właścicielem został Szyc, potem Józef Czarnecki. Na przełomie...

Kamienica \"Rudomiczowska\" (nr 28) zbudowana została w latach 1645-1657 dla Bazylego Rudomicza profesora Akademii Zamojskiej. 3-4 ćwierć XVII w. - zmiany funkcjonalne we wnętrzu; 2 poł. XVIII w. - adaptacja części strychu na cele mieszkalne, wybicie otworów okiennych w trzonie attyki; ok. poł. XIX w. - rozebranie górnej części attyki, wymiana dachu i klatki schodowej; po 1935 r. a przed poł. XX w. - na tyłach działki budowa piętrowej kamieniczki (Pereca nr 31 ); przed 1980 r. - rekonstrukcja...

Wyróżniająca się wśród kamienic w Rynku Wielkim. Wybudowana w ostatnich latach XVII w. przez Jana Michała Linka w stylu klasycyzującego baroku. Dekorację fasady tworzą żłobkowane pilastry w porządku jońskim. Nad oknami rzeźbione popiersia mitologicznych wojowników - Minerwy w szyszaku i Herkulesa w lwiej skórze. We fryzie podokiennym znajdują się gałązki laurowe i palmy - symbole chwały i zwycięstwa. Pod pilastrami występują panoplia, czyli wiązki broni i zbroi.

Wiadomo, że w 1591 roku zapewne wraz z drewnianym budynkiem mieszkalnym posesja należała do osiedlonego w Zamościu gdańskiego kupca Hansa Kuntza Barthla, w 1603 roku do murarza Krzysztofa Lechtha, w latach 1609-1651 do aptekarzy, profesorów Akademii, rodziny Piechowiczów. W XVII była to własność Augystonowiczów, Przybysławskich, Bienieckich i Kruszyńskich; w XVIII wieku Wesołowskich, Nachtyngalów, Terleckich, w XX wieku własność Kłossowskich, aptekarzy i działaczy społecznych. Po II wojnie...

Kamienica nr 19 przy ulicy Staszica w jej części rynkowej zwana Kamienicą Kinasta. Została wzniesiona przed 1603, własność Wilhelma Bolla. Wyróżnia się pięciookienną fasadą z 3 wąskimi, niskimi arkadami podcienia. Z bogatej wolffowskiej manierystycznej dekoracji na fasadzie został płaski fryz podokienny złożony z prostokątnych i owalnych tablic spiętych motywem okuciowym. W sieni na kolebkowo-krzyżowym sklepieniu sztukaterie żebrowe o układzie geometrycznym z maskami ludzkimi i...

Kamienica Tatułowiczowska powstała w XVII w. i pozostawała nieprzerwanie, prawie 170 lat w posiadaniu jednej rodziny – Ormian Tatułowiczów. Z przełomu XVI/XVII w. pochodzi półkolisty profilowany portal z rozetami oraz kartuszem z gmerkiem Murata Kerimowicza. W fasadzie zachowały się rzygacze attyki (wnęki). Prace konserwatorskie prowadzone w 1956 roku przywróciły pierwotny układ pomieszczeń na parterze.

Kamienica nr 21 przy ulicy Staszica w jej części rynkowej zwana Kamienicą Bernego. Jedna z pierwszych murowanych kamienic w Zamościu. Wzniesiona ok. 1590 r. przez Greka Manuellego Masapetę. W 1643 r. przebudowana przez nowego właściciela Jakuba Bernego przez architekta J. Wolffa. Na przełomie XVIII/XIX wieku przeprowadzono remont. W latach 1817-23 wyremontowano fasadę. W 1827 roku odbudowano kamienicę po pożarze. W trzecim ćwierćwieczu XIX wieku rozebrano attykę i nadbudowano II piętro. Budynek...