†

"Abisynia"

Abisynia - charakterystyczna dla Sosnowca w okresie międzywojennym dzielnica biedoty, położona wzdłuż ulicy Naftowej, między między torami kolejowymi Drogi Żelaznej Iwanogrodzko-Dąbrowskiej (Dęblińskiej), a korytem Brynicy, za zabudowaniami dworca kolejowego Sosnowiec Południowy, na północny zachód od Radochy. Abisynia powstała w związku z wielkim przeludnieniem centrum przyszłego miasta, wobec czego część rodzin, gorzej sytuowanych i nie posiadających stałego źródła zarobku, zaczęła właśnie między torowiskami kolejowymi a rozlewiskami Brynicy budować lepianki ziemne, wykorzystując jako materiał budowlany odpady drewna, blachy, opakowania etc. W dwudziestoleciu międzywojennym była to typowa dzielnica slumsów na obrzeżach dużego miasta, będąca najbrudniejszą plamą na honorze władz.

W miejscu późniejszej Abisynii przed rokiem 1914 istniał rosyjski kordon graniczny (strażnica).

Pod koniec lat dwudziestych XX w, po wybuchu wielkiego kryzysu gospodarczego, zaczęli się tam osiedlać ludzie ubodzy eksmitowani z mieszkań za niepłacenie czynszu oraz przybysze z innych regionów ściągających do Zagłębia Dąbrowskiego w poszukiwaniu pracy, którym się nie powiodło. Bez zezwolenia nadzoru budowlanego wznosili na terenie pokordonowym prowizoryczne budy mieszkalne i w ten sposób do lat trzydziestych powstało duże osiedle bezrobotnych.
Nadana spontanicznie nazwa osiedla pochodziła od Etiopii i nawiązywała do innych osiedli tego typu w miastach przemysłowych Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, na przykład Brazylia, na pograniczu z Czeladzi, który z powodu toczącej się w latach 1935-1936 wojny z Włochami gościł na pierwszych stronach ówczesnych gazet, Pekiny, Meksisko itd. Podobne egzotyczne nazwy nadawano też innym powstającym wówczas osiedlom biedoty, na przykład w Mikołowie na Górnym Śląsku, ale również w Poznaniu.
Powojenna propaganda prl-u akcentowała istnienie Abisynii jako smutnej pozostałości okresu kapitalistycznego, która nie miała racji bytu w realnym socjalizmie. Z tego powodu dla mieszkańców lepianek wybudowano trzy bloki mieszkalne (ulice Naftowa, Akacjowa, Różana), do których uroczyście ich przeprowadzono 5 Listopada 1955 r.