Stacja uzdatniania wody

Budowa ujęcia wody i stacji uzdatniania w Maczkach na Białej Przemszy została zatwierdzona w 1928 r. na mocy decyzji ówczesnego Ministerstwa Robót Publicznych. Realizację projektu powierzono przedsiębiorstwu „Państwowe Zakłady Wodociągowe na Górnym Śląsku” (PZW), które miało również prowadzić eksploatację ujęcia i wodociągu. Inicjatorem budowy zakładu był I Prezydent RP Gabriel Narutowicz. Dla upamiętnienia tego faktu, w budynek biurowca wmurowano tablicę pamiątkową ufundowaną Gabrielowi Narutowiczowi przez Zakłady Wodociągowe na Górnym Śląsku, która w okresie okupacji została zdemontowana i wywieziona przez Niemców. Odnaleziona w późniejszym okresie, w muzeum warszawskim, poddana została zabiegom konserwatorskim, a następnie sprowadzona do Maczek i wmurowana w poprzednie miejsce.

Do końca 1931 r., czyli w pierwszym etapie funkcjonowania wodociągu, ułożono 905 km rurociągu średnicy 750 mm, doprowadzając wodę do zbiornika w Zagórzu oraz wykonano sam zbiornik o pojemności 4 000 m. w etapie drugim, do 1937 r., wybudowano rurociąg toczony o średnicy 750 mm i 650 mm od Maczek przez Sosnowiec i Katowice, aż do Chorzowa. Wybudowano również zbiornik w Chorzowie o pojemności 2 500 m3. rurociąg ten miał długość 27 km, a odgałęzienia rurociągu głównego około 22 km, przy średnicy rur od 500 mm do 150 mm.

W związku z tym w 1955 r. wybudowano tymczasowe ujęcie wody na Kanale Centralnym (Głównym).