Stajnie książęce

Stajnie książęce.
Budynki stajni zostały wzniesione 2 połowie XIX w. w stylu neoromańskim. W narożniku, od strony ujeżdżalni usytuowano okrągłą basztę, nakrytą stożkowym dachem. Na ceglanej elewacji umieszczono kamienny portal z kolumienkami, oraz rzeźbę w formie końskiego łba, a zwieńczenie wykonano w formie fryzu arkadowego. Wnętrze wykonane w formie trójnawowej hali, nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, zostało wsparte na żeliwnych kolumnach. Na wschód od budynku stajni dobudowano ciąg budynków powozowni, wykonanych w 1864 r. w stylu neoromańskim, a dalej w latach 1904-1910 garaże na 10 samochodów i magazyn gospodarczy. Budynek piętrowy stajni, na którego dolnym poziomie znajdują się pomieszczenia przeznaczone dla użytkowanych w zamku książęcych powozów i karet, został wybudowany w latach 1866-1876. W elewacji widoczne drewniane wrota w kamiennych portalach (łącznie 7 wrót). Wrota zostały wykonane w obu ścianach, umożliwiając przejazd przez budynek. Całość hali została nakryta drewnianym stropem, z podparciem żeliwnymi kolumnami. Na piętrze mieściły się pomieszczenia przeznaczone dla stajennych, składy siana i paszy, podobnie jak pomieszczenia na pierwszym piętrze nad stajniami. Najbliżej zamku znajduje się trzeci element kompleksu, ujeżdżalnia. Budynek ujeżdżalni wybudowany w roku 1869, został przebudowany w XIX w. Niestety budynek ten do dziś nie przetrwał w swej pierwotnej formie i swym przeznaczeniu. W latach 1970-1971 został on przebudowany i zaadoptowany na halę sportową, co zupełnie zmieniło jego elewację. Kilka lat temu miejscowym zapaleńcom udało się, niestety na krótki okres reaktywować stajnie, i przez niedługi okres w pszczyńskim parku można było oglądać mieszkające konie. Obecnie budynki stajni i powozowni poddawane są gruntownym pracom rekonstrukcyjnym i renowacyjnym, po zakończeniu których miasto przekaże je na rzecz Muzeum Zamkowego w Pszczynie, celem wykorzystania na poszerzenie pomieszczeń ekspozycyjnych.