Rozwadowska 49

Chyba jednak furmanki tu nie wjeżdżały. To był zajazd dla podróżnych. Kiedy jeszcze nie było pociągów ( patrz Dziki Zachód USA) i jeździło się czymś w rodzaju dyliżansów.

Zmieniłem adres - Ściegiennego 1 (było Rozwadowska 1a)

do mozetsmozets: Gdzieś wyczytałam o tym...

do mag : OK.

Tutaj gdzie jest zamurowane wejście , w latach 60 był sklep z wyrobami skórzanymi. Uprzęże końskie, lejce , rzemienie, skóry na podeszwy i cała masa podobnych akcesoriów , w tym potrzebnych szewcom. Wchodziło się właśnie od strony ulicy. Z kostki bazaltowej układanej w łukowate wzory. Ten bazalt jest teraz ukryty pod asfaltem ( smołówką). Ulica była nieco węższa i chodniczek ciut szerszy. I ruchu samochodowego prawie nie było. Nikt prawie nie miał prywatnego pojazdu. W pobliskiej Stalowej Woli samochody mieli: dyrektor Huty - służbową Warszawę ( później czarną Wołgę) i dwóch taksówkarzy. I to były wszystkie "lemuzyny" w okolicy. Jednym z taksówkarzy był imigrant z Armenii - chyba nazwisko Takmadżan.

Rozwadów to zabytkowe miasteczko. Włączone do aglomeracji Stalowej Woli w latach 70. Nikt z "włodarzy" Stalowej Woli nie dba o zabytkowe obiekty w Rozwadowie. Niszczeją od 1974 roku zgodnie z prawem. Ale tacy to są włodarze... Wpuścić jentelygenta ( proweniencji proletariackiej) do Łurzędu - to atrament wypije... Oni chcieliby zapomnieć o czasach gdy byli pariasami. Zaś władza Ludowa wyrobiła w nich odruchy homosovieticus ( obecnie homokorporatus) . Takim ludziom zabytki są niepotrzebne , włącznie z historią Polski. Odrestaurowano tylko pałac w samym Rozwadowie ( księcia Lubomirskiego) by urządzić tam muzeum. I pompować pieniądze w różne "pomysła" typu Ferdka. Ale dobre i to. Park księcia w Charzewicach umiera wraz z zabudowaniami dworskimi. Jest tam robione trochę pucu ( z wycinaniem krzaków) ale to tylko zasłona dymna.

Ten budynek z bramą za plecami rozwadowskich przystojniaków (ragazzi) to zabytkowa dawna powozownia. Karczma też na pewno tu była i z boku pokoiki dla odpoczynku podróżnych z dyliżansu ( powozu). ( Musieli coś jeść i pić). Budynek do dzisiaj ma przelotowe bramy - którymi zaprzęg wjeżdżał i wyjeżdżał. To bardzo długi budynek. Dzisiaj jest tutaj sklep z dywanami i różnymi materiałami wyposażenia wnętrz. Myślę, że zdjęcie jest starsze niż lata 40-te. Krój spodni z lat 30-tych. I jezdnia chyba jeszcze nie z kostki bazaltowej w łukowate wzory. A taka już była w latach po wojnie. Rozwadów jest okropnie zaniedbany. I to jest chyba celowe.

do mozetsmozets: Przez pewien czas w latach 90-tych budynek stał pusty z tego co pamiętam, od strony ulicy Ściegiennego dość mocno się rozsypywał, co dalej widać na zdjęciach TW. Gdzieś pod koniec lat 90-tych gdy zaczęła się robić moda na większe markety, powstał tam właśnie taki ala budowlany-dywanowy sklep, który co mnie dziwi istnieje do dziś. Ulica Ściegiennego jest mi szczególnie bliska, miejsce mojego częściowego dzieciństwa wakacyjnego.

Ulica niewielka, kilka domów, ale właśnie stąd zaczynały się przygody :-), choć najczęściej chodziłem do sadu, który był obok, była tam chałupka drewniana, piękny zarośnięty sad i altanka. Wszystko to zostało wycięte gdzieś w okolicy 2006 r. i pobudowano domy. Mozets wiesz na pewno gdzie była kuźnia przy Rozwadowskiej należała do moich wujków, jeszcze pamiętam jak zmieniali podkowy...

do Hellrid: Chodzi Chyba o Pana Pietruszyńskiego. Teraz ktoś z Rodziny chyba ma warsztat na Polnej.( Nowy i piękny). A stary warsztat - wcześniej kuźnia był w uliczce po prawej trochę do tyłu cofając się na zdjęciu.

do mozetsmozets: Dokładnie, to połowa mojej rodziny :).

do Hellrid: Pietruszyńscy, Stanisławscy, Migielscy, Stobniccy i jeszcze kilka nazwisk - to najstarsze rodziny rozwadowskie. Stanisławscy chyba mieszkali w Rozwadowie już od nadania praw miejskich.

To była dawna zajezdnia. Dla powozów - jak one wyglądały nie wiem. Może tak jak na Dzikim Zachodzie? Owszem był tutaj i wyszynk i miejsca dla odpoczynku podróżnych, załóg i koni. Zajezdnia była przelotowa - po drugiej stronie jest taka sama brama.

Fotopiesek :)