†

Kościół św. Jakuba

Pierwszy kościół istniał „za łachą”, w miejscu, gdzie płynie Wisła, która go zniosła po wylewie na przełomie XIII i XIV w.  Drugi kościół parafialny wybudowano na obrzeżach dworu w I połowie XV w  1440 r., staraniem kustosza sandomierskiego- Mikołaja Drzewickiego herbu Ciołek. Posiadłości Świerży otrzymał od króla Władysława Jagiełły. Kościół ten został zniszczony przez Szwedów w czasie „potopu”: 1655-1660.  Trzeci modrzewiowy kościół wraz dzwonnicą wybudowano w 1744 r., funduje go biskup, sufragan krakowski, kustosz sandomierski Michał Kunicki. Istniał on przez dwa stulecia, do 1944 r., Został spalony przez wycofujące się wojska niemieckie, ocalała z XVII w. dzwonnica stoi do dziś. Pierwotny kościół drewniany i parafia wzmiankowane są w 1191, jako uposażenie kolegiaty sandomierskiej. Kolejny kościół drewniany, wzniesiony przez Jakuba Drzewickiego herbu Ciołek, kustosza sandomierskiego, istniał w XV w. W 1744 bp. Michał Kunicki, sufragan krakowski ufundował nowy kościół drewniany, który został znacznie zniszczony podczas I wojny światowej. Odnowiono go wysiłkiem parafii i staraniem ks. Antoniego Kuśmierskiego, jednak rok 1944 przyniósł ponowne doszczętne zniszczenie świątyni. Kaplica tymczasowa dla potrzeb duszpasterstwa na miejscu spalonego kościoła była wzniesiona już w następnym roku.

źródło : https://parafiaswierzegorne.cba.pl/