Chorzowska 71

niezły mural

A tak wygląda oryginał:

Zastanawia mnie ta kolorystyka, róż nie komponuje się tu najlepiej. Może słuszne byłoby pozostawienie tego w wersji b&w?

do fantom: Coś tam o tym zdjieciu pamietam. 1946 r. Austria chlopiec otrzymal te widoczne bóty w ramach jakieś charity ze Stanów Zjednoczonych.

do fantom: A na oryginale jest chłopiec z austriackiego sierocińca z nowymi butami, które dostał od Czerwonego Krzyża w 1946. Autora (na razie) nie znam, ale poszukam.

do 4elza: Mam autora i nazwe fotografii
New shoes” Gerald Waller

do 4elza: Mural byłby lepszy w wersji czarno-białej, to fakt, ale to reklama firmy KABE produkującej farby i stąd kolory musiały być.
Szkoda też ze autor malunku pozbawił chłopca uśmiechu i radości na twarzy.

do fantom: Chłopiec tak w ogóle ma twarz i dłonie starego człowieka, myślę że nawaliła digitalizacja. Przeniesienie małego zdjęcia na obraz tej wielkości skutkuje zniekształceniami.

do fantom: Niestety, źyjemy w kolorowych czasach i ciagle nam o trzeba przypominacz, nawed wykorzystaniem tak pieknego dokumentarnego zdjecia w celach reklamy ☺☺☺ Kto bogatemu zabroni...

do vetinari: Ja też w tej chwili znalazłam, może troszkę dokładniej.

do 4elza: Jak widać w 1946 roku nowe buty sprawiały największa radość.

do cracusiac: Na oryginalnym zdjęciu prawy but ma dziurę ,to dlatego jest taki szczęśliwy.

Warto by bylo troche wyprostować, jeźeli nieposiadaś jakyś program do obróbky zdjięć, proponuje wyprubowania tego

Kocham to zdjięcie i przygode która jest u nim związana cituje:
kiedy Amerykański Czerwony Krzyż wysłał ładunek pomocy humanitarnej do Austrii w 1946 r., do domu dziecka Am Himmel w Wiedniu przyjechał samochód wyładowany płaszczami, butami i innymi przedmiotami. Jednym z uzdolnionych dzieci jest także sześcioletni sierota wojenna Hans Werfel. Moment jego niewypowiedzianej radości z powodu nowych butów szybko uchwycił fotograf Gerald Waller, który pracuje tu dla Czerwonego Krzyża.
obraz pojawił się 30 grudnia 1946 w magazynie Life. Po raz drugi, pięć lat później, 24 września 1951 r., po tym, jak Richard Henry Wehmeyer napisał do redakcji: „Wyciąłem obraz i powiesiłem go na ścianie, aby zobaczyć kłopoty mojego życia we właściwym świetle”. dla których obraz staje się rodzajem wizualnego kompasu emocjonalnego.