Teatr Kamienica

W budynku tym podczas okupacji Warszawy działała tzw "trzynastka" czyli Urząd do Walki z Lichwą i Spekulacją" podległy bezpośrednio niemieckiej Policji Bezpieczeństwa w Warszawie.

Historia tego teatru sięga jeszcze… PRLu. Kiedy w 1988 broadwayowski reżyser Joseph Papp odwiedził Warszawę, podczas rozmowy z przyszłym dyrektorem Teatru Kamienica zapytał: „Emilian, czemu nie założysz własnego teatru?” „W PRLu?” „Jak się PRL skończy, to załóż teatr”. Sugestia ta musiała czekać na realizację jeszcze przez wiele lat, ale ziarno zostało zasiane.
Emilian Kamiński dojrzał do decyzji w 2000 roku i rozpoczął poszukiwania odpowiedniego miejsca.
Stanąwszy na podwórku kamienicy przy Al. Solidarności 93 przyszły dyrektor wiedział już, że to jest właśnie odpowiednie miejsce na stworzenie Teatru Kamienica. Tętniące historią mury przedwojennego budynku zachowały wspomnienie o świetności dawnej Warszawy, a kolejne etapy budowy odkrywały coraz więcej jej sekretów.
Przez 5 lat zbierał fundusze i materiały niezbędne do zrealizowania inwestycji. Plan budowy teatru powstawał na bieżąco i był cały czas modyfikowany, do czasu aż udało się zagospodarować każdą najmniejszą przestrzeń.
Nad wykończeniem wnętrza teatru i dopieszczeniem każdego szczegółu pracowała żona dyrektora, Justyna Sieńczyłło oraz Jolanta Pachowska.
27 marca 2009 roku w czasie Międzynarodowego Dnia Teatru oraz w setną rocznicę wybudowania kamienicy odbyło się uroczyste otwarcie Teatru Kamienica. Nazwiska osób, które przyczyniły się do zrealizowania projektu, zostały umieszczone na pamiątkowej tablicy znajdującej się na dziedzińcu kamienicy.
Teatr składa się ze scen: Oficyna (na ponad 300 widzów), Parter (ponad 100 miejsc), Piwnicy Warsza (która liczy około 80 miejsc) a także Naszej Warszawy, która pomieści ponad 60 osób.