Wnętrza

Wielicka 114, obecnie Tele-Fonika Kable, kiedyś KRAKOWSKA FABRYKA KABLI.

Dziś już wiemy, że ołów jest bardzo szkodliwy, a oni tam mają go w stanie płynnym, nie wiem, czy już wtedy tez wiedzieli o jego szkodliwości,

do Jarosław Dubowski: Dzięki, przypisałem :)

do Stenek: Nie tak dawno zachwycaliśmy się piosenką o ołowianych żołnierzykach. Rury wodociągowe wykonywane były z ołowiu. W roku 1927 nikogo nie obchodziło szkodliwe oddziaływanie ołowiu.

do mroczan: Jasne, co więcej, jeszcze w PRL robiono przyłącza wody do domów od rury magistralnej kawałkiem rury ołowianej, tak jest (albo było) np. w budynku na Rynku w Cieszynie pod nr 9.

do Stenek: A rury kamionkowe "łatano" ołowiem.

do Dariusz Milka: Dokładnie tak!

do Dariusz Milka: Rury wodociągowe robiono też z azbestocementu...

do Jarosław Dubowski: Fakt. I jakoś nikt nie pomarł. Pamiętam ile było uciechy jak się stłukło termometr lekarski i można było poeksperymentować z rtęcią! A dziś do takiej "katastrofy" przyjeżdża Straż Pożarna.

do Dariusz Milka: Do dziś i przez kolejne nadchodzące lata w mieście Chicago jak i w niektórych rejonach stanu Illinois jedynym obowiązującym spoiwem do montażu kanalizacyjnych rur żeliwnych, montowannych w budynkach mieszkalnych i przemysłowych, jest ołów, Procedury zapisane, dla każdej miejscowości z osobna, w przepisach budowlanych nakazują aby kielichy służace do łączenia kolejno po sobie następujących rur żeliwnych łączono za pomocą sznura konopnego zatopionego w glinie ( oakum) po czym zalewanego roztopionym ołowiem, Ołów ten , w pięciofuntowych krążkach, wrzucany jest do "kocherka" ustawionego na palniku gazowym, wlewa się toto za pomocą chochelki, Złącza pionowe zalewane są przy pomocy specjalnie do tego skonstruowanego gumowego zacisku lub grubego sznura , zaciskanego w odpowiednim czasie i miejscu za pomocą spec klamry. Podczas przenoszenia roztopionego ołowiu , hydraulik, bo do niego ta czynność przynależy, musi wszystkich wokół ostrzeć - krzykiem w niebogłosy, Ołów taki panoszy się wszędzie, a to w postaci oparów pochodzących z kocherka jak i olbrzymiej ilości wytwarzanego przy okazji podtapiania - pyłu. Chicago jak i kilkadziesiąt mieścin w Illinois nie są jak wiem jakimś wyjątkiem na terenie USA, Od wielu lat czekam tylko na ekoterrorystów żądających aby te, wykonywane od ponad stu lat złącza, należało wypruć i zastąpić je czymkolwiek innym.

do esski : Jak widać umiar i zdrowy rozsądek pozwala działać praktycznie.

do esski : Czym innym są przecież kilometry ołowianych rur WODOCIĄGOWYCH, które na takiej długości wpływały oczywiście na zdrowie starożytnych Rzymian, a czym innym kilkucentymetrowe uszczelnienia na rurach KANALIZACYJNYCH. Ponadto czym innym było topienie dziesiątków kilogramów kloców ołowianych (jak w zecerniach w starych drukarniach) i trzymanie roztopionego gorącego ołowiu przez wiele godzin podczas pracy na linotypach, a czym innym roztopienie pięciu funtów raz na jakiś czas. Co do rur azbestocementowych: azbest jest szkodliwy jako pył, bo zalega w płucach, zatem szkodliwa jest tak naprawdę produkcja (i utylizacja) produktów z azbestu. Rury, jeśli już są położone - nie szkodzą. Dopiero ich usuwanie znów wywołać może zagrożenie.

do Julo: Kocherek podpalany jest z rana, gaszony przed końcem szychty, Do kocherka mieści sie 5 czasem 6 krążków, po drodze do rury też coś się - bardzo często - wychlapie, do tego podczas gotowania ołowiu tworzy się kożuch, wywalany jest z kocherka i odkłądany na bok, W zimie podczas mroźnych dni chłopaki grzeją się nad i przy nim wdychając to co z niego ulatuje. Kilometry rur ołowianych to nie tylko polski wynalazek, w USA często spotykany w obiektach budowanych do lat 70 XX w. Ołów pokrywa sie cienkim filmem, na tyle nieszkodliwym, iż środki masowego rażenia medialnego wogółe się tym nie zajmują, za to co jakiś czas odnajdują w wodzie pochodzącej z jeziora Michigan śladowe ilości medykamentów, pestycydów, fekalii i innych dośc drobnych czy to żyjątek czy związków chemicznych szkodliwych dla 6 czy 7 milionów ludzi żyjących w tej aglomeracji.

do esski : Kocherek to kocherek, nawet z piętnastu kilogramami ołowiu. W linotypiarni przeciętnej drukarni gazetowej (jak ta, co była we Wrocławiu przy Piotra Skargi) w przyziemiu był potężny piec, non-stop podgrzewany, z którego stopiony ołów zasilał kilka linotypów. Linotypy to takie małe odlewnie, gdzie linotypista pisze na klawiaturze, a każde uderzenie w klawisz to nowa ołowiana czcionka. Nie ma w ogóle porównania z jakimiś hydraulikami - czy z Chicago, czy z Pacanowa (nic nie ujmując hydraulikom). Drukarze pracujący w technologii druku wypukłego (czyli właśnie z ołowianymi czcionkami) po kilku latach pracy z reguły nie mieli ani jednego zdrowego zęba... Co by nie mówić: zagrożenie ołowicą u hydraulików nie występuje, natomiast drukarze byli nią dotknięci, zaliczana była do ich chorób zawodowych.

do Julo: Mniemam tem sposobem, iż problem ołowicy we wrocku i PL zakończył się z chwilą wejścia kompa powszechnego użytku, Tu za oceanem wszyscy na codzień(hydraulicy, elektrycy, cieśle, malarze, betoniarze, kierownictwo, nadzór budowy, sprzątacze i reszta) obracający się wokół buzującego kocherka mają i będą mieli przez conajmniej nabliższe cztery lata ogólnodostępny , niezagrożony niczym dostęp po fruwającego tu tam , różńej postaci, ołowiu. I pomimo istniejącej tu armii nienażartych szmalem prawników nie ma silnego aby to zlikwidować. Wprowadzenie chipa tu nic nie pomoże. Jestem także ciekaw, czy jest jeszcze gdzieś w świecie identyczna procedura......jak na dziś: nie wiem.

do esski : Nie tak od razu. Komputery w DTP gazet pojawiły się we Wrocławiu w 1991 roku (i miałem w tym swój osobisty, innowacyjny udział), a drukarnię z ołowianymi czcionkami zamknięto bodaj w 1996. Ołowica jednak to choroba podstępna i ujawniała się jeszcze wiele lat później. Poza tym atakuje ona nadal w hutach ołowiu. Znam tylko jedną taką hutę - już od dawna nieistniejącą - w Katowicach-Wełnowcu. Tam to był naprawdę problem, nie tylko dla hutników, ale dla wszystkich mieszkańców okolicy. Moja matka farmaceutka pracowała tam przez dwa lata i co się tam napatrzyła dzieci chorych, niedorozwiniętych, co się napatrzyła czterdziestoletnich starców - to przechodzi ludzkie pojęcie. W latach siedemdziesiątych nad główną ulicą Wełnowca wisiała niemal non stop niebieskawa "mgła" z kominów huty i znikała tylko w dniach, kiedy były mocne wiatry...

Wymiana, korekta datowania, inne źródło.

Zapewne więcej niż przewijalnia. Kociołki z prawej zapewne do próżniowego nasycania.

W 2021 się nie zakładało obiektów typu "Wnętrze"?...
Założyłam, przypisałam wszystkie.