Spichlerz z Rogowa

Spichlerz dworski z Rogowa został wybudowany w 1684 roku, o czym świadczyć może m. in. data wycięta na dwóch oryginalnych miedzianych chorągiewkach wieńczących kalenicę. Na jednej z nich wymalowano herby właścicieli - Firlejów i Wodzickich.
Obiekt należy do najcenniejszych tego typu zabytków w Polsce. Pierwotnie stał nad samą Wisłą i wchodził w skład zespołu spichlerzy rogowskich, wykorzystywanych do składowania zboża spławianego do Gdańska. Około roku 1870 właściciele dóbr przenieśli budynek na skraj wsi, w pobliże słynnego, nieistniejącego już dworu z Rogowa. Wtedy właśnie spichlerz - pierwotnie całkowicie drewniany - zyskał podmurówkę oraz parter zbudowany z czerwonej cegły.
Wieńcowe ściany obiektu wykonano z drewna jodłowego, dodatkowo wzmacniając je konstrukcją przysłupową. Ściany trzeciej kondygnacji są w konstrukcji sumikowo-łątkowej. W przysłupowej konstrukcji uwagę zwracają potężne słupy narożne o przekroju 50x50 centymetrów, każdy wykonany tylko z jednego kawałka drewna modrzewiowego.
Całość budynku nakrywa naczółkowy dach kryty podwójnie gontem. Otwory okienne spichlerza posiadają półokrągły wykrój i zabezpieczone są żelaznymi, kutymi kratami.
Ostatnimi właścicielami obiektu byli Skórzewscy, których dobra po 1945 roku przejęło państwo.