Wiatrak z Pacanowa

Wiatrak typu holenderskiego z Pacanowa wybudowany został w 1913 roku. Jego fundatorem i budowniczym był Michał Zasucha. Wiatrak mełł zboże do połowy lat pięćdziesiątych XX wieku. W 1976 roku został zakupiony dla Muzeum Wsi Kieleckiej, a w roku 1993 przeniesiono go do skansenu.
Obiekt zbudowany jest na planie ośmioboku i składa się z trzech kondygnacji. Posiada kryty gontem dach namiotowy, o konstrukcji krokwiowej. Tworzy on ruchomą "czapę", którą wraz ze skrzydłami (śmigami) można obracać w stronę wiatru za pomocą drewnianego, masywnego dyszla. Budynek postawiono na ośmiu dębowych podwalinach ułożonych na podmurówce z kamienia polnego. Ściany zbudowano w konstrukcji szkieletowo - ryglowej, oszalowano deskami i obito pojedynczą warstwą gontu.
Mechanizm wiatraka - napędowy i transmisyjny - tworzą dwa skrzydła, wał skrzydłowy, koło "paleczne", pionowy wał sztorcowy, dwa poziome koła sztorcowe, para wrzecion i para kół cewkowych. Mechanizm roboczy młyna składa się z kamieni młyńskich, osłon drewnianych i koszy zsypowych.