Piec chlebowy; Kaszuby

Rekonstrukcja pieca chlebowego z końca XIX wieku. Piece takie najczęściej budowano nieopodal zagrody, na polu lub w obrębie ogrodu, sadu. Takie ich usytuowanie było podyktowane obawą przed zaprószeniem ognia z rozpalonego pieca w pobliżu drewnianych budynków, krytych strzechą. Piece użytkowane były przez kilka rodzin lub przez jedno zamożne gospodarstwo. Przystępując do wypieku chleba, gospodynie paliły w piecu drewnem sosnowym, torfem lub słomą przez około godzinę. Jeżeli temp. w nim była zbyt wysoka, studziły go przez wymiecenie dna mokrym, słomianym pomiotłem. Przygotowane bochenki chleba, rozłożone na ławie przed piecem, wsadzano do wnętrza na łopacie. Otwór paleniskowy szczelnie zamykała drewniana klapa, klinowana drągiem. Długość procesu pieczenia zależała od rodzaju pieczywa. Chleb razowy gotowy był po 2 godzinach, natomiast pytlowy po 1,5 godziny. Wyjęty z pieca pozostawał na ławce do czasu ostygnięcia.
... w/g " Park Etnograficzny w Toruniu - Przewodnik " autorstwa Ewy Tyczyńskiej ...