Łazienna 4

Kamienica gotycka, przebudowana w okresie renesansu (ok. 1600 r.) - z tego czasu pochodzi elewacja frontowa o szczycie z motywami okuciowymi. Pierwotnie - jak w typowej toruńskiej kamienicy-spichrzu - I i II piętro służyły jako magazyny.
Renesansowa fasada kamienicy należy do najlepiej zachowanych tego typu w Toruniu, a pokryty ornamentem okuciowym szczyt przypomina wzory Jana Vredemana de Vries z Gdańska.
W 1815 r. na krótki okres kamienica zamieniona była na koszary wojsk rosyjskich. W latach 1876-1882 mieściło się tu Muzeum Towarzystwa Naukowego w Toruniu, które w 1877 r. odwiedził m.in. Jan Matejko z córką. W 1862 i 1884 r. całość adaptowana na mieszkania czynszowe. W latach 1974-77 prowadzono prace konserwatorskie związane z przywróceniem dawnego charakteru wnętrza. Kamienica jest własnością Polskich Pracowni Konserwacji Zabytków (PPKZ).
Wewnątrz cenne obiekty zabytkowe: częściowo zachowana dawna sień ze stropami i schodami z XVIII wieku, manierystyczna (ok. 1630 r.) polichromia stropu płaskiego w pomieszczeniu traktu tylnego na parterze. Polichromia ta jest wyjątkowym zbiorem różnych scenek i ilustracji poprzedzielanych swobodnie zestawionym ornamentem. Jest tam Bachus siedzący na beczce, dziki mąż z maczugą, para kochanków w strojach renesansowych, panoplia, gryfy, wielbłąd, słoń, egzotyczna warzęcha, klacz ze źrebięciem itp. Są to motywy pokrewne droleriom, w których wyrażała się cała radość średniowiecznego życia.

Źródło: http://www.turystyka.torun.pl/index.php?strona=192&jezyk=1&back=1