Skwer "Dwóch mieczy"

Skwer „Dwóch mieczy” - w tym miejscu od XIV do XVIII wieku wznosił się zamek, który zaliczany był do jednego z najbardziej warownych na Pomorzu. Budowniczymi założenia zamkowego byli Krzyżacy. Zamkiem zarządzał komtur, który był terenowym namiestnikiem wielkiego mistrza krzyżackiego. Najbardziej znanym z tucholskich komturów był Henryk von Schwelborn, który na trwałe zapisał się w historii dzięki dwóm mieczom, które w 1410 roku zawiózł z Tucholi pod Grunwald. Miecze na stałe wpisały się do historii także dzięki ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza pt. „Krzyżacy”. Henryk von Schwelborn nie wrócił żywy z pól Grunwaldu. Zamek Tucholski stał się jednak scenerią dalszych zmagań wojennych kampanii 1410 roku.
Zamek stanowił rozległy kompleks otoczonych fosą zabudowań powstałych na planie zbliżonym do trapezu. W ich skład wchodził zamek główny oraz dwa przedzamcza. Główny dom zamkowy wzniesiono na planie prostokąta w południowo – zachodnim narożniku miasta i jednocześnie południowo – wschodniej części terenu zamkowego. Fortyfikacje warowni nie były połączone z obwarowaniami miasta, główny dom otaczał własny mur obwodowy, dodatkowo zabezpieczony fosą zasilaną wodami Jeziora Zamkowego. Na teren przedzamcza wiodły dwie bramy: furta zamkowa od strony zachodniej i główna brama po stronie północnej. Otoczone murami przedzamcza od zachodu zabezpieczała dodatkowo rzeka Kicz, od północy bagna i kanał oraz od wschodu fosa za którą usytuowano obwarowania miejskie.
Zamek nie przetrwał do czasów współczesnych. Po pożarze miasta w 1781 roku ruiny rozebrano na materiał budowlany. Niewielkie fragmenty założeń budynku zachowały się w obecnym budynku Urzędu Gminy i Starostwa powiatowego wzniesionym w 1914 roku, oraz w budynku Tucholskiego Ośrodka Kultury, gdzie zostały wyeksponowane fragmenty muru gotyckiego.