Kadłuby U-Boota

Cztery elementy, które znajdują się na Szańcu Wschodnim Twierdzy Wisłoujście to dwie sekcje rufowe kadłuba wewnętrznego (sztywnego) U-boota typu VIIC i dwie sekcje dziobowe kadłuba wewnętrznego (sztywnego) U-boota typu VIIC. O ich pochodzeniu informowały odkryte tabliczki znamionowe (1943r. )Typ VIIC stanowił trzon floty podwodnej Kriegsmarine w okresie walk o Ocean Atlantycki.

Sama historia tych obiektów jest bardzo ciekawa i rozpoczela się w 2015r. kiedy  Stocznia Gdańska ze względu na swoje plany inwestycyjne zainteresowała się niewykorzystywanym od kilkudziesięciu lat podziemnym schronem przeciwlotniczym. Schron ten zbudowano prawdopodobnie w 1962 r. niedaleko bramy nr 4 i przy jego konstruowaniu wykorzystano okrągłe metalowe sekcje, jakie po wojnie znaleziono na terenach stoczniowych.

Przegląd tych schronów zaskoczył wszystkich, ponieważ okazało się, że stoczniowcy mieli się chronić przed bombami we wnętrzu niewyposażonych kadłubów niemieckich okrętów podwodnych z czasów II wojny światowej. Świadczyć miały o tym rozmiary oraz konstrukcja metalowych walców, w których stalowe półkręgi były nakładane i spawane na metalowych pierścieniach-wręgach. Plany budowlane Stoczni Gdańskiej zakładały likwidację schronu, dlatego zwrócono się do władz miasta Gdańska o wskazanie miejsca, gdzie można by zabezpieczyć interesujące z historycznego punktu widzenia znaleziska. Co ciekawe, żadne z gdańskich muzeów nie było początkowo nimi zainteresowane (ze względu na ich duże rozmiary). Ostatecznie władze miasta i Muzeum Historycznego Miasta Gdańska nie dopuściły, by stalowe konstrukcje opuściły Trójmiasto i zdecydowano się umieścić je w pobliżu Twierdzy Wisłoujście.