Galeria zdjęć fotografa - W. Ziółkowski

Kazimierz Dolny

Kazimierz Dolny - Kazimierz Dolny - zdjęcia niezidentyfikowane, Ulica Puławska.

Kazimierz Dolny - Kamienice Przybyłów - "Pod św. Mikołajem", Kamienica Przybyłów Pod Świętym Krzysztofem i Świętym Mikołajem.

Garbów - Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, Pałac w Garbowie to późnoklasycystyczny obiekt z II połowy XIX w. wybudowany przez hr. Jana Jezierskiego herbu Nowina. Pałac powstał wg projektu Józefa Dietricha. Do dnia dzisiejszego zachował się w dobrym stanie. Majątek na początku XX wieku nabył Bohdan Broniewski. Po jego śmierci pałacyk przypadł w spadku Zygmuntowi Broniewskiemu - weteranowi wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, późniejszemu komendantowi głównemu NSZ. Dziś w pałacu mieści się ośrodek zdrowia.

Kazimierz Dolny - Kamienice Przybyłów - "Pod św. Mikołajem", Kamienice braci Przybyłów to dwie bliźniacze kamienice wybudowane na początku XVI w. przez Mikołaja i Krzysztofa Przybyłów. Frontowe ściany są bogato zdobione w postaci biblijne oraz świętych. Oprócz scen z Biblii są przedstawione motywy mitologiczne, scenki średniowieczne i renesansowe oraz motywy roślinne i zwierzęce. Bryła obydwu budowli jest identyczna: jednopiętrowa, trójosiowa, z podcieniami, zwieńczona attyką.

Kazimierz Dolny - Widoki z Góry Trzech Krzyży, Widok na Kazimierz z góry Trzech Krzyży.

Kazimierz Dolny - Rynek, Zabudowania na rynku w Kazimierzu.

Kazimierz Dolny

Kazimierz Dolny

Lublin - Urząd Pocztowy Lublin 1 - Poczta Główna, Ulica Krakowskie Przedmieście 50 - gmach Poczty Głównej zbudowany w 1861 r., rozbudowany 1921–1924 i 1953–1958, w l. 1970–1975 przebudowa wnętrza.

Lublin - Zamek Królewski - Muzeum Narodowe, Widok na Zamek Królewski - Muzeum Lubelskie. W dole ulica Zamkowa.

Lublin - Kościół św. Mikołaja na Czwartku, Kościół pw. św. Mikołaja na Czwartku jest najstarszym kościołem w Lublinie. Istniał już w XIV w., a dowód jego istnienia w XV w. przynoszą akta konsystorza lubelskiego z 1429 r. Od drugiej poł. XVII w. jest kościołem parafialnym. Przy kościele istniały bractwa oraz cechy: szewski, piekarski, krawiecki, kuśnierski. W XVII-XIX w. przy kościele znajdował się szpital i szkoła (do XVIII w.). Świątynia była kilkakrotnie odnawiana: w 1 poł. XVII, w. 1873 r. (budowa przedsionka przy ścianie północnej), w. 1900 r. (budowa nowego przedsionka).

Lublin - Brama Krakowska, Plac Władysława Łokietka i Brama Krakowska.

Lublin - Rynek, Rynek lubelskiej starówki. Widok na ulicę Bramową i Bramę Krakowską. Rynek został wytyczony po nadaniu Lublinowi praw miejskich w 1317 r. Jest centralną częścią Starego Miasta. Początkowo zabudowa rynku była drewniana. W drugiej połowie XVI w. pojawiają się wzmianki o murowanych domach. Po 1575 r. rynek przebudowano. W XVII w. większość kamienic posiadała już nadbudowane piętro oraz była podpiwniczona. Podczas II wojny światowej część kamienic zniszczono. Po wojnie zostały one odbudowane. W 1954 r. przeprowadzono remonty elewacji części budynków Starego Miasta, w tym kamienic przy rynku.

Lublin - Rynek, Rynek lubelskiej starówki. Widok na ulicę Bramową i Bramę Krakowską. Rynek został wytyczony po nadaniu Lublinowi praw miejskich w 1317 r. Jest centralną częścią Starego Miasta. Początkowo zabudowa rynku była drewniana. W drugiej połowie XVI w. pojawiają się wzmianki o murowanych domach. Po 1575 r. rynek przebudowano. W XVII w. większość kamienic posiadała już nadbudowane piętro oraz była podpiwniczona. Podczas II wojny światowej część kamienic zniszczono. Po wojnie zostały one odbudowane. W 1954 r. przeprowadzono remonty elewacji części budynków Starego Miasta, w tym kamienic przy rynku.

Lublin - Szeroka (nie istnieje), Brama Zasrana łączyła miejsce oddzielające Szeroką od Krawieckiej i Podzamcza. Nad nią biegła ul. Zamkowa. Została zniszczona przez hitlerowców podczas wyburzana całej dzielnicy żydowskiej. Nazywana też była Porta Sordida lub Furta Gnojna.

Lublin - Grodzka, Nieistniejąca ulica Szeroka. Ulica Szeroka, zwana też Żydowską, zlokalizowana była w miejscu obecnego Placu Zamkowego. Dochodziła do ul. Ruskiej. Zabudowana była dwu lub trzypiętrowymi kamienicami. Ulica została zniszczona podczas wojny. Od 1941 roku Szeroka główna ulica lubelskiego getta żydowskiego. W marcu i kwietniu 1942 roku mieszkańców ulicy Szerokiej wywieziono do obozów zagłady w Bełżcu, a kamienice wyburzno. W 1945 r. w miejscu ul. Szerokiej utworzono Plac Zebrań Ludowych.

Lublin - Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego, Ulica Narutowicza 4. Dawne oficyny popijarskie - w l. 1914-57 siedziba Muzeum Lubelskiego; od 1939 r. siedziba Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego.

Lublin - Krawiecka, Nieistniejąca ulica Krawiecka. "Od Podwala ulica Krawiecka biegła równolegle do ulicy Podzamcze i kończyła się za Zamkiem, gdzie rozwalające się drewniane domki tworzyły Rynek Krawiecki. Ulica ta stanowiła zewnętrzną granicę żydowskiego Podzamcza. Za nią była już tylko łąka, przez którą przechodziło się na Kalinowszczyznę. Na łące tej, w okresie międzywojennym, organizowano półkolonie dla najbiedniejszych dzieci żydowskich, których rodziców nie stać było na wyjazd nawet do podlubelskich wsi. Krawiecka zabudowana była stosunkowo młodymi domami, młodymi w porównaniu chociażby z Szeroką, czy Jateczną. Drewniana architektura na tej ulicy pochodziła najwyżej z XVIII w., ale miała przy tym swoisty urok. Do podupadających, częściowo zrujnowanych domków, "przyklejone" były werandy, balkoniki i poddasza, oczywiście wszystkie wykorzystane na mieszkania. Wszystkie te domy, chociaż na swój sposób malownicze, jak to już w 1918 r. zauważył Majer Bałaban, miały wspólną cechę: dziurawe dachy, których nikt nie łatał całymi latami, krzywe schody, popękane fundamenty i przede wszystkim zamieszkane były przez niezliczone mrowie najuboższych Żydów lubelskich. " [Robert Kuwałek, Ulica Krawiecka...]

Lublin - Krawiecka, Nieistniejąca ulica Krawiecka. "Od Podwala ulica Krawiecka biegła równolegle do ulicy Podzamcze i kończyła się za Zamkiem, gdzie rozwalające się drewniane domki tworzyły Rynek Krawiecki. Ulica ta stanowiła zewnętrzną granicę żydowskiego Podzamcza. Za nią była już tylko łąka, przez którą przechodziło się na Kalinowszczyznę. Na łące tej, w okresie międzywojennym, organizowano półkolonie dla najbiedniejszych dzieci żydowskich, których rodziców nie stać było na wyjazd nawet do podlubelskich wsi. Krawiecka zabudowana była stosunkowo młodymi domami, młodymi w porównaniu chociażby z Szeroką, czy Jateczną. Drewniana architektura na tej ulicy pochodziła najwyżej z XVIII w., ale miała przy tym swoisty urok. Do podupadających, częściowo zrujnowanych domków, "przyklejone" były werandy, balkoniki i poddasza, oczywiście wszystkie wykorzystane na mieszkania. Wszystkie te domy, chociaż na swój sposób malownicze, jak to już w 1918 r. zauważył Majer Bałaban, miały wspólną cechę: dziurawe dachy, których nikt nie łatał całymi latami, krzywe schody, popękane fundamenty i przede wszystkim zamieszkane były przez niezliczone mrowie najuboższych Żydów lubelskich. " [Robert Kuwałek, Ulica Krawiecka...]

Lublin - Dzielnica Stare Miasto, Widok na lubelską starówkę od strony zamku. Widoczna bazylika św. Stanisława i dalej Wieża Trynitarska.