14.05.2026, godz. 11:40 - bany na boty (przez to strona zawiesiła się na 5 minut), poprawki kodu strony.
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%229%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22mazowieckie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22177%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Warszawa%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2223325%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Warszawa%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Pomnik upamiętniający harcmistrzynię Wandę Tazbir (1920 - 2006), instruktorkę ZHP, uczestniczkę Powstania Warszawskiego ma formę brązowej postaci kobiecej siedzącej na granitowym głazie-ławeczce. Umieszczony jest na dziedzińcu Instytutu Głuchoniemych w Warszawie przy pl. Trzech Krzyży 4/6.
Obok większego głazu-ławeczki jest mniejszy głaz z tablicą-książką z inskrypcją w językach: polskim, angielskim i hebrajskim.
"Wanda Tazbir
Pseudonimy konspiracyjne: Dobrochna Suliborska i Dopływ,
żołnierz AK,
Harcmistrz ZHP, komendantka Szczepu „Tęcza”,
Kawaler Orderu Uśmiechu,
w swojej skromności najszlachetniejszej wielki przyjaciel głuchych.
Druhna Wanda Tazbirówna,
będąc jeszcze uczennicą Liceum im. Królowej Jadwigi,
rozpoczęła w 1937 r. pracę harcerską w Instytucie.
Po wybuchu wojny w 1939 r. włączyła się w pracę konspiracyjną:
była instruktorką sanitariuszek i nauczycielką tajnego nauczania.
Z narażeniem życia ratowała Żydów,
za co została odznaczona medalem
„Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”,
a w 2002 r. otrzymała tytuł Honorowej Obywatelki Izraela.
Uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim.
Po kapitulacji więziona była w niemieckich obozach jenieckich.
W 1945 r. została żołnierzem RAF w Anglii.
W 1947 r. wróciła do Polski
i natychmiast włączyła się w pracę harcerską.
W ciągu ponad 60-ciu lat pracy
wychowała tysiące niesłyszących harcerzy
i liczne grono instruktorów.
Wszystkim przekazywała zasady skautingu,
uczyła miłości do Polski,
braterstwa i poszanowania każdego człowieka.
Nikomu nigdy nie odmówiła pomocy.
Organizowała spotkania,
podczas których opowiadała młodzieży polskiej
i żydowskiej o okrutnych latach wojny,
o holocauście, o Powstaniu Warszawskim.
Druhna Wanda Tazbirówna
ukochała postać ks. Jakuba Falkowskiego
założyciela Instytutu Głuchoniemych,
a swoje życie bez reszty poświęciła jego wychowankom."
Powyższy tekst przepisałem z tablicy-książki, z jej lewej strony; na stronie prawej powtórzony jest w językach: angielskim i hebrajskim.
więcej 
|
proszę czekać...
|