Pomnik "Warszawska Syrenka", pierwotnie usytuowany na Rynku Starego Miasta został wykonany przez Konstantego Hegla, który przyjął zlecenie przygotowania figury w 1854r., co było nielada wyzwaniem, bowiem zaborca rzadko wydawał pozwolenia na stawianie pomników w przestrzeni miasta. Popularnie nazywana jest Syrenką (w odróżnieniu od "Pomnika Syreny" stojącego na Wybrzeżu Kościuszkowskim), To zdrobniałe miano wynika z jej niewielkiej wysokości (180 cm) i młodzieńczego wyglądu. Postać została odlana z miękkiego cynku w zakładzie K. J. Mintera, największej odlewni w Imperium Rosyjskim. Późniejsze wydarzenia pokazały, że wybrany metal okazał się dla niej zgubny. W 1855, Syrenkę ustawiono na środku Rynku Starego Miasta w miejscu rozebranego zaledwie 38 lat wcześniej XV-wiecznego ratusza. Spoczęła na sztucznej skale pośrodku basenu, jako ozdoba wodotrysku, którego budowa miała związek z doprowadzeniem na Stare Miasto pierwszego nowoczesnego wodociągu uruchomionego w 1855, zaprojektowanego przez Henryka Marconiego.
W tym samym czasie (1855-56) umieszczono drugą syrenę autorstwa Hegla, która to kamienna figura zwieńczyła bramę-wodozbiór prowadzącą z Krakowskiego Przedmieścia na ul. Karową.
Na początku XX w. cokół zmieniono, na skutek czego symbol miasta wystawał ponad dachy straganów targowiska funkcjonującego wówczas na Rynku, wobec czego takie połączenie szybko zostało ocenione jako niefortunne.
XX wiek oznaczał dla rzeźby ciągłe wędrówki i bezprzykładny wandalizm. W 1914 cokół został zmieniony na wielokątny z wodotryskami. W 1928 rzeźbę zdemontowano i ulokowano w magazynach magistratu. W 1929 ustawiono ją na terenie Klubu Sportowego Pracowników Miejskich „Syrena” przy ul. Solec 8. Tam przerwała II wojnę światową, ale jednak została znacznie uszkodzona. W pracowni Braci Łopieńskich uzupełniono jej rękę, tarczę i załatano 50 dziur po kulach. Po rekonstruksji stanęła w obecnym Parku im. Rydza Śmigłego, gdzie została po wojnie uszkodzona po raz pierwszy.
W kolejnych latach i miejscach Syrenka była dewastowana łącznie 11 razy. Łupem wandali padała najczęściej ręka z mieczem i tarcza, raz został uszkodzony również brzuch. Przed wandalami nie uchroniło ją nowe miejsce na staromiejskich murach oraz wzmocnienia, jakim została poddawana po zniszczeniach. W 1999 ponownie stanęła na Rynku, gdzie po raz kolejny została zdewastowana.
W 2008 władze Warszawy zdecydowały o całkowitej ochronie wybitnego dzieła Konstantego Hegla. Oryginał po naprawach przeniesiono do obecnego Muzeum Warszawy, a na Rynku Starego Miasta na skromnym cokole postawiono jego kopię.
[Rzeźba na warszawskim Rynku Starego Miasta została wykonana przez Konstantego Hegla.
Pierwotnie (1855-1928) i obecnie (od 2000) stoi na Rynku. W czasie pomiędzy tymi datami była przenoszona w różne miejsca Warszawy. W 2008 roku oryginalna rzeźba wykonana z brązowionego cynku została zabrana z rynku w celu wykonania prac konserwatorskich. Rzeźba była w bardzo złym stanie technicznym na skutek urazów mechanicznych i licznych aktów wandalizmu. 1 maja 2008 o 6 rano na cokół na rynku wróciła oryginalna rzeźba, jednak 12 maja oryginał przeniesiono do Muzeum Historycznego m. st. Warszawy, jego miejsce zastąpiła kopia]
Za Wikipedia
(1 realizacja)
