Szpital Praski - Budynek A

Około roku 1924 architekt Antoni Jawornicki i Józef Holewiński zaprojektowali gmach szpitala, który obecnie stanowi najbardziej charakterystyczny budynek zespołu szpitalnego. Jego budowa rozpoczęła się ok. 1924 r., a zakończona została i oddana do użytku w latach 1934-1936. Mieściła się w nim izba przyjęć, ambulatorium, pracownia rentgenowska i fizykoterapeutyczna, apteka, gabinety lekarskie, kancelaria szpitala oraz mieszkania personelu lekarskiego, sióstr miłosierdzia, kapelana i służby. Powstał także oddział wewnętrzny na 100 łóżek i ginekologiczny na 85 łóżek. Ewa Popławską-Bukało tak opisuje stojący po dziś dzień gmach główny szpitala: „Monumentalny czteropiętrowy gmach wyróżnia się do dziś spośród pozostałej zabudowy szpitalnej swoją modernistyczną architekturą, wykazującą również cechy stylowe historyzmu. W wieloosiowej fasadzie (o wyglądzie odbiegającym od projektowanego) w części centralnej zastosowano ostrołukowe nisze okienne nawiązujące do gotyku. Od tej strony na osi głównej zaprojektowano też podjazd dla karetek i wejście główne. Inne charakterystyczne elementy decydujące o indywidualnym wyrazie fasady to rzędy ujednoliconych okien (w większości prostokątnych, ujętych prostymi opaskami) oraz partie wykładziny klinkierowej, oddzielonych gzymsami od tynkowanych”.
https://www.tlw.waw.pl/szpital-praski-pw-przemienienia-panskiego/