Ulica Borkowska

Mnie pytasz o piękną pogodę zdjęciową, a sam udowadniasz, że nie musi być perfekcyjna pogoda aby zdjęcie perfekcyjne zrobić...

do s_mile: Wtedy kiedy Ty miałeś na południu Polski piękną pogodę u mnie było jak było.

do deriush: Raz jest tutaj, raz gdzie indziej. Miałem kilka momentów zwątpienia, poczucia zmarnowanego dnia, ale jednak się wypogadzało, W dwóch lokalizacjach nie doczekałem się poprawy pogody. I za każdym razem gdy patrzyłem na południe widziałem ciągłą warstwę chmur - chyba przebywałem akurat na granicy ładnej pogody. Są takie przysłowia mówiące o tym kto ma szczęście i komu trafia się ziarno ;-)

XXI-wieczny post-neobarok :D Masakra.

Niestety, to jest problem ogromnej większości współczesnej architektury sakralnej. Kiczowatość i gargamelizm. Nawet przy obiektach, które aspirują do miana architektury wspołczesnej.

Rzeczywistość jest niestety taka, że obiekt (czyli głownie jego forma) musi być akceptowany i odpowiadać inwestorowi który za niego płaci, a to prowadzi w wielu przypadkach do takich wynaturzeń jak na powyższym zdjęciu.
A projektant, jeśli nie jest znany, ma do wyboru ugiąć się, lub nic nie zarobić.
Problem jest szerszy i często u jego źródeł leży niezbyt wysokie poczucie estetyki społeczeństwa.

Inwestor ma swój gust a o gustach podobno się nie dyskutuje. Dziwię się jedynie autorowi projektu. Jego nazwisko już na stałe będzie związane z tym dziełem. Pomijając ideę, która mu przyświecała (z czegoś trzeba żyć): przecież projektując nowy obiekt, sprawę dostępności dla osób niepełnosprawnych ruchowo można było przecież rozwiązać inaczej niż tą koszmarną, kilkudziesięciometrową rampą.
Coś o współczesnej architekturze sakralnej:

Jaki Kościół, takie kościoły...
Pycha i megalomania.

To właśnie umiejetność interpretowania stylu, którym sie inspiruje odróżnia dobrego architekta od kiepskiego. Świetnym przykładem, jak mozna to zrobic z wyczuciem stylu jest kościół p.w. Matki Boskiej Zwycieskiej w Rembertowie. Niezorientowany obserwator pewnie nigdy by nie powiedział, że to kosciół postawiony w połowie XX wieku, a którego budowę rozpoczeto tuz przed II wojna

do roox: Ja tu miejscami (w wieży) nawet modernizm widzę. A może art deco?

do cm: Może architekt myślał że jak weźmie co ładniejsze elementy z kilku epok i zbije to w jedną całość to powstanie wtedy cud architektury?

do roox: O matko jedyna !! Czegoś takiego jeszcze nie widziałem - myślałem, że tych cudacznych kościołów z okresu końcowego PRL-u już nic nie przebije. Na szczęście i w XXI w. można jeszcze zbudować całkiem zgrabny kościółek, np. tutaj - prosto i bez zbędnych kombinacji.