Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.
W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.
Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.
Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne
wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.
W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.
Wikipedia
więcej
