Ulica Biruty

"Dom Paprockiego" jeżeli nie jest ostatnim, to na pewno jednym z ostatnich, jakże kiedyś licznych drewnianych domów na północnej Pradze, i nie tylko. W latach 80. mieszkali tu Romowie.

do † Festung: Dom Paprockiego - skąd to określenie?

do Danuta B.: Bodaj od jego budowniczego. Na szeroko pojętej Pradze dużo było takich dziwnych nazw. Np. pobliską ulicę Odrowąża nazywano "alejkami", a całkiem duże gmaszysko szkoły przy niej, "domem dozorców.

do Danuta B.: Tak - w ogóle dzięki temu Paprockiemu, dom w ogóle istnieje, ponieważ pierwszy inwestor podobno splajtował w trakcie realizacji budowy a ów Paprocki sfinansował dokończenie dzieła. Gdzieś też wyczytałem, że podobno dżentelmen ten nie zajmował się do końca legalnymi interesami.

Ta brama od strony Św Wincentego. Natomiast weszłam tam kiedyś od ul Odrowąża i doznałam szoku. Brama była otwarta a za bramą ...istny śmietnik. Papiery, butelki po wódce, po napojach, jakieś kartony, czego tam nie było! A obok wejście na cmentarz katolicki i ....czyściutko.

Pod koniec lat 80-tych teren cmentarza został ogrodzony i od zewnątrz nabrał cywilizowanego wyglądu, wcześniej strach się było zapuszczać w te rejony

do Hanna Janiszewska: Problem w tym, że brak diaspory, która dbałaby autentycznie o groby i ich otoczenie na tym cmentarzu. W latach 60-tych, a i później, bywałem w tych okolicach i nigdy nie widziałem nikogo odwiedzającego groby. W przeciwieństwie do cmentarza sąsiedniego, gdy codziennie przebywa tam co najmniej kilka osób o każdej porze dnia, aż do zamknięcia. Swego czasu bywałem na cmentarzach żydowskich w okolicach Jasła, Sanoka i innych i zawsze ten sam widok - kompletna pustka. Tam nawet śmieci nie było. Nie wiem, czy w tradycji żydowskiej jest odwiedzanie i dbanie o groby swoich bliskich, tak, jak to jest w tradycji katolickiej, ale nawet jeśli tak, to zabrakło tych, którzy chcieliby dbać. Tak więc chwała, że ta brama i to ogrodzenie powstało.

do † ML: Problemem są czasem prawa własności do terenu i brak miejscowych żydów. Nieraz jest to teren należący do gminy żydowskiej w danej miejscowości, która już nie istnieje od czasów wojny, a obecne obecnie w Polsce gminy żydowskie nie do końca są zainteresowane odzyskaniem tych terenów, od Skarbu Państwa (który bardzo często jest obecnym właścicielem terenu). To nie jest dobry interes, odzyskać cmentarz który trzeba by restaurować i wydać na to kasę. Na szczęście są też ludzie, pojedyncze osoby, które z własnej inicjatywy zajmują się porządkowaniem takich miejsc. Przykładem może być cmentarz żydowski w Pszczynie i historia jednego człowieka.

Stoi do dziś

Ostatnio rezygnuję z opcji porównań dawniej - dziś , w tej wersji mi nie pasi było lepsze z suwaczkiem